Asielaanvraag in Nederland
Als asielaanvraag wordt in Nederland aangemerkt het verzoek dat een vreemdeling indient bij de Nederlandse autoriteiten om een verblijfsvergunning te krijgen omdat hij in eigen land vervolging vreest en meent te voldoen aan de daarvoor geldende criteria op grond van het Vluchtelingenverdrag. Ook zijn er beperkte mogelijkheden bij een diplomatieke post van Nederland in een ander land asiel te vragen. Asielaanvragen worden behandeld door de Immigratie- en Naturalisatiedienst van het Ministerie van Justitie. De procedure is wettelijk geregeld in de Nederlandse Vreemdelingenwet 2000 en de Vreemdelingencirculaire.
De begrippen asielverzoek en asielaanvraag worden vaak door elkaar gebruikt. De Vreemdelingencirculaire (Vc) van het Ministerie van Justitie maakt echter een onderscheid tussen beide begrippen, aan de hand van de terminologie van de Dublinverordening en de vreemdelingenwetgeving.
Een asielverzoek omvat volgens deze terminologie elk verzoek van een vreemdeling om internationale bescherming door de (in dit geval dan de Nederlandse) autoriteiten. Dit kan dus ook een mondeling verzoek zijn. Een asielaanvraag is de schriftelijke aanvraag van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd asiel.
De EU-Definitierichtlijn gebruikt de term verzoek om internationale bescherming voor een verzoek om bescherming van een EU-lidstaat door een onderdaan van een niet EU-land of een staatloze die kennelijk de vluchtelingenstatus of subsidiaire beschermingsstatus wenst. De richtlijn stelt geen voorwaarden voor de vorm van dit verzoek, zodat mondelinge verzoeken ook hieronder vallen.
Inhoud |
Asielaanvraag in Nederland[bewerken]
Een vreemdeling die een asielverzoek wil indienen in Nederland moet een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd asiel aanvragen. Voor deze aanvraag is een formulier vastgesteld, dat door de asielzoeker zelf of door zijn wettelijk vertegenwoordiger moet worden ondertekend. Een eventuele gemachtigde, zoals bijvoorbeeld een advocaat, kan niet namens een asielzoeker een asielaanvraag indienen. Bij wettelijk vertegenwoordiger kan worden gedacht aan de ouders van een minderjarig kind.
De Vreemdelingencirculaire en de tekst van het aanvraagformulier gaan ervan uit dat ouders ook namens hun kinderen beneden de leeftijd van 15 jaar een aanvraag ondertekenen, maar kinderen van 12 jaar en ouder kunnen ook zelf een asielaanvraag indienen. Asielaanvragen van Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers (ama's) beneden de 12 jaar dienen door een voogd of zaakwaarnemer te worden ondertekend.
Asielzoekers dienen hun asielaanvraag in het Aanmeldcentrum (AC) in. Aanmeldcentra zijn er in Ter Apel, Zevenaar, Den Bosch en Schiphol. Asielzoekers die zich aan een Nederlandse buitengrens (zee- of luchthaven) melden en aan wie de toegang tot Nederland is geweigerd, moeten de aanvraag indienen in het AC Schiphol. Vreemdelingen die asiel willen vragen, terwijl zij zich in vreemdelingendetentie bevinden, moeten een asielaanvraag indienen op de plaats van hun detentie.
Na hun aanvraag komen asielzoekers terecht in de asielprocedure.
Asielaanvraag op een diplomatieke post[bewerken]
Het komt ook voor dat vreemdelingen asiel aanvragen op een ambassade of een consulaat van Nederland in het betreffend land van herkomst of in een ander land waar zij verblijven. Sinds 2003 zijn de mogelijkheden daartoe beperkt: vreemdelingen kunnen niet langer bij een Nederlandse diplomatieke post in hun land van herkomst een visum aanvragen wegens een in te dienen asielaanvraag in Nederland. Volgens het Vluchtelingenverdrag kan men niet als vluchteling worden erkend als me zich (nog) in het land van herkomst bevindt.
Ook voor de vreemdeling die zich in een derde land bevindt is sinds 2003 het uitgangspunt in het Nederlandse beleid, dat diegene dan niet voor bescherming in Nederland in aanmerking kan komen: men dient zich te wenden tot de autoriteiten van het land waar men zich bevindt. De meeste staten zijn aangesloten bij het Vluchtelingenverdrag en zullen die bescherming kunnen bieden. Anders dient men zich te wenden tot de UNHCR en indien er geen vestiging van de UNHCR is, tot de UNDP (United Nations Development Programme). Die legt dan contact met de UNHCR elders. Indien de UNHCR de aanvrager als vluchteling beschouwt, wordt betrokkene beschermd.
Bibliografie (o.a.)[bewerken]
- T.P. Spijkerboer & B.P. Vermeulen Vluchtelingenrecht, uitg. Ars Aequi Libri, Nijmegen (2005) ISBN 90-6916-537-6
