Astragalus (geslacht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Astragalus
Astragalus monspessulanus
Astragalus monspessulanus
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Fabales
Familie: Leguminosae (Vlinderbloemenfamilie)
Onderfamilie: Papilionoideae
Geslacht
Astragalus
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Astragalus is een zeer groot geslacht dat behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae).

Over de gehele wereld komen circa 2000 soorten voor. Vooral berggebieden in de gematigde en subtropische streken zijn erg rijk aan soorten; zo komen in de Rocky Mountains ruim 750 soorten voor, terwijl eenzelfde aantal in westelijk en centraal Azië te vinden is. Griekenland telt ruim 100 soorten, Turkije 390 soorten van dit geslacht. Daarentegen zijn de Alpen vrij arm aan soorten: de Flora Alpina vermeldt slechts 25 soorten en ondersoorten, terwijl dit gebied qua klimaat en diversiteit geschikt zou zijn voor honderden soorten. Wellicht zijn die er ooit ook geweest, maar hebben ze het loodje gelegd toen tijdens de ijstijden de Alpen voor een zeer groot deel met gletsjers bedekt waren.

De soorten worden gekenmerkt door veel (tot 20 en meer) paren deelblaadjes die samen een samengesteld blad vormen. Bij de vlinderbloemenfamilie bestaan de blaadjes vaak uit deelblaadjes.

De groeivorm van de soorten is sterk uiteenlopend: soorten die hoog in de bergen groeien zijn vaak kussenvormig en voorzien van veel doorns, terwijl soorten in sappige weilanden zelf ook heel sappig zijn. De wilde hokjespeul (Astragalus glycyphyllos) is een in Nederland in het wild voorkomende soort. Astragalus bibullatus komt voor in Tennessee, waar deze wordt bedreigd.

Nieuw farmaceutisch onderzoek[bewerken]

In onderzoek met muizen bleek het toedienen van een voedingssupplement met een uit astragaluswortel geïsoleerde stof (cycloastragenol) in staat om de telomeren (het chromosoomuiteinde) te verlengen, wat een verlenging van de levensduur van de dieren tot gevolg had.[1] Bij de dieren verbeterden diverse gezondheidsparameters, waaronder glucosetolerantie, osteoporose en de toestand van de huid.[1] Meer specifiek gaat het om de stof cycloastragenol, die zowel bij de bestrijding van HIV als bij het verouderingsproces wordt onderzocht. Cycloastragenol wordt verkocht onder de naam TA-65 als capsules tegen veroudering.[2] Biotechnologiebedrijven verrichten nu verder onderzoek naar een telomerase-activerend effect van Astragalus.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) de Jesus BB, Schneeberger K, Vera E, Tejera A, Harley CB, Blasco MA. The telomerase activator TA-65 elongates short telomeres and increases health span of adult/old mice without increasing cancer incidence. Aging Cell. 2011 Apr 14;10(4):604–21. PMID 21426483. DOI:10.1111/j.1474-9726.2011.00700.x.
  2. http://www.cycloastragenol.com/TA-65-is-Cycloastragolx.pdf
Bronnen, noten en/of referenties
  • Heukels' Flora van Nederland (ed. Ruud van der Meijden), 2005
  • Gerhard Pils, Flowers of Turkey, G. Pils Eigenverlag, 2006
  • Oleg Polunin, Flowers of Greece and the Balkans, a field guide, 1987
  • David Aeschimann et al., Flora Alpina (3 dln.), 2004
Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Ecologisch tuinieren – Astragalus (geslacht).