Atlantische Oceaan

Atlantische Oceaan
Locatie	tussen Amerika en Europa/Afrika
Oppervlakte	82 362 000 km²
Diepte (max.)	8605 m
Diepte (gem.)	3926 m
Afbeeldingen
Reliëfkaart van de Atlantische Oceaan
Portaal    Geografie

De Atlantische Oceaan is na de Grote Oceaan de grootste oceaan ter wereld, en bedekt ongeveer een vijfde deel van de Aarde.

Ligging

Met de Atlantische Oceaan wordt het S-vormige wateroppervlak ten oosten van Noord- en Zuid-Amerika en ten westen van Europa en Afrika bedoeld. In het noorden ligt Groenland en gaat de Atlantische Oceaan over in de Noordelijke IJszee. Tussen Kaap Hoorn en 60 graden zuiderbreedte ligt de grens met de Grote Oceaan. De grens met de Indische Oceaan bevindt zich tussen Kaap Agulhas en 60 graden zuiderbreedte. Volgens de tegenwoordige definitie die in het jaar 2000 door de Internationale Hydrografische Organisatie is vastgesteld grenst de Atlantische Oceaan niet meer aan Antarctica maar gaat op 60 graden zuiderbreedte over in de Zuidelijke Oceaan.

Soms worden de aangrenzende zeeën ook meegerekend, zoals: de Noordzee, de Oostzee, de Middellandse Zee, de Zwarte Zee, de Golf van Mexico, de Caribische Zee en de Noordelijke IJszee. De oppervlakte bedraagt 76.762.000 km² en inclusief de aangrenzende zeeën is dat 106.450.000 km². De gemiddelde diepte is 3926 m. en inclusief aangrenzende zeeën 3332 m., de grootste diepte is die van de trog van Puerto Rico met 8605 m..

Eilanden

In de Atlantische Oceaan liggen meerdere eilanden en archipels (eilandgroepen). Tussen het vasteland van Europa en Groenland liggen Brittannië, Ierland, Rockall, Faeröer en IJsland. Tussen Europa en Noord-Amerika liggen de Azoren en meer naar het zuiden voor de kust van Afrika liggen Madeira (met Porto Santo), de Ilhas Selvagens, de Canarische Eilanden en de Kaapverdische archipel. Voor de kust van Zuid-Amerika bevinden zich de Falklandeilanden en Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden. Ten noorden van Zuid-Amerika liggen de Caraïben (inclusief Cuba, Jamaica, Hispaniola en de Antillen), en iets verder ter hoogte van Florida, Bermuda. Midden in de oceaan liggen Sint-Helena, Tristan da Cunha, Fernando de Noronha en de Azoren.

Mid-Atlantische Rug

De Mid-Atlantische Rug is een 15 000 km lange onderzeese bergrug die van noord naar zuid loopt. Op sommige plaatsen steekt de rug boven het wateroppervlak uit, zoals bij IJsland, Sint-Helena en de Azoren. De rug is ontstaan door opstuwend magma en groeit nog steeds met als gevolg dat de oceaan langzaam breder wordt en de afstand tussen Amerika en Europa/Afrika steeds groter wordt (platentektoniek). Al deze eilanden kenmerken zich door actief vulkanisme en veel aardbevingen. Het bestaan van de rug is rond 1950 ontdekt en later met de Spaceshuttle Challenger volledig in beeld gebracht.

Geschiedenis

Er zijn sterke aanwijzingen dat de Atlantische Oceaan de jongste van alle oceanen is en zo'n 100 miljoen jaar geleden als de laatste grote wateroppervlakte is gevormd toen het oercontinent Pangea uiteendreef.

De eerste Europeanen die de Atlantische Oceaan op grote schaal verkenden, waren de Vikingen en Portugezen. Nadat Christoffel Columbus de oversteek had gemaakt naar Amerika nam het verkeer over de oceaan snel toe als gevolg van de kolonisatie van de Nieuwe Wereld. In 1833 maakte het eerste volwaardige stoomschip Royal William de oversteek. In 1819 werd dit schip al voorafgegaan door de Savannah die ook een stoommachine aan boord had, maar het grootste deel van de reis zeilde. In 1866 werd door de Amerikaanse zakenman Cyrus Field de eerste trans-Atlantische telegraafkabel aangelegd tussen Ierland en Newfoundland. De eerste non-stop overtocht met een vliegtuig vond plaats op 14 juni 1919 toen John Alcock en Arthur Whitten Brown in een Vickers Vimy bommenwerper van Newfoundland naar Ierland vlogen. De eerste non-stop solovlucht werd op 21 mei 1927 uitgevoerd door Charles Lindbergh in de The Spirit of St. Louis.

Externe link

• the-world-factbook

7° NB, 31° WL