Atoom (maattheorie)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
In de maattheorie, een deelgebied van de wiskunde, is een atoom een meetbare verzameling, die een positieve maat heeft en die ook geen "kleinere" verzameling met een positieve maat bevat. Een maat die geen atomen bevat wordt niet-atomair genoemd.
[bewerken] Definitie
Gegeven een meetbare ruimte
en een eindige maat μ op deze ruimte, wordt een verzameling
in
een atoom genoemd als
en voor enige meetbare deelverzameling
van
met
geldt dat
[bewerken] Voorbeelden
- Beschouw de verzameling X={1, 2, ..., 9, 10} en laat de sigma-algebra
de machtsverzameling op X zijn. Definieer de maat μ op een verzameling als de kardinaliteit van deze verzameling, dat wil zeggen een aantal elementen in de verzameling. Dan is elk van de singletons {i}, voor i=1,2, ..., 9, 10 een atoom.
- Beschouw de Lebesgue-maat op de reële lijn. Deze maat heeft geen atomen en is dus niet-atomair.
[bewerken] Externe links
- (en) Bruckner, Andrew M.; Bruckner, Judith B.; Thomson, Brian S. Real analysis, Prentice-Hall, Upper Saddle River, N.J., 1997, p. 108 ISBN 0-13-458886-X.
- (en) Butnariu, Dan; Klement, E. P. Triangular norm-based measures and games with fuzzy coalitions, Kluwer Academic, Dordrecht, 1993, p. 87 ISBN 0-7923-2369-6.


