Auguste Piccard
Auguste Antoine Piccard (Bazel, 28 januari 1884 – Lausanne, 24 maart 1962) was een Zwitserse natuurkundige. Hij was de tweelingbroer van Jean Piccard (1884-1963) die het luchtruim onderzocht, de vader van Jacques Piccard (1922- 2008) die onderzoek deed naar de diepzee en de grootvader van Bertrand Piccard (1958) die zich met hetzelfde onderzoeksgebied als Jean bezighoudt.
Inhoud |
[bewerken] Uiterlijk
Piccard was een twee meter grote erg magere man met een enorme haardos. Hij kon met twee handen tegelijk schrijven.
[bewerken] Biografie
In 1903 studeert hij aan de Universiteit van Bazel aan de afdeling natuurwetenschappen waar hij in 1904 zijn eerste wetenschappelijk werk Nouveaux essais sur la sensibilité géotropique des extrémités des racines" publiceert. In 1910 haalt hij zijn doctoraat. In 1917 ontdekte hij de uranium-isotoop U235. Hij heeft echter nooit beseft dat deze stof later als basis voor de eerste atoombom gebruikt zou gaan worden.
[bewerken] Naar 16.940 meter hoogte
In 1922 was hij een bekende fysicaprofessor aan de Université Libre de Bruxelles. Hij begon hier de eerste proefnemingen met ballonvluchten om de stratosfeer te bereiken. Hij wilde bewijzen dat mensen op die zuurstofarme hoogtes konden overleven. Ook wilde hij de kosmische straling bestuderen.
Op 27 mei 1931 vertrok, gefinancierd door het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek, een ballon met aan boord Piccard en de Zwitserse ingenieur Kipfer. Na dertig minuten waren ze op 9000 meter hoogte. Een lek in de gondel waarlangs zuurstof ontsnapte werd ter plekke gerepareerd. Ze bereikten een hoogte van 15.781 meter, waar ze urenlang verbleven. Het duurde ruim 23 uur voordat de slappe ballon op de gletsjer Gurgler Ferner nabij Obergurgl in het Tiroler Ötztal landde. In Obergurgl is een monument ter nagedachtenis aan Piccard.
Het jaar daarop deed hij de vlucht met zijn assistent Dr. Max Cosyns over. Ze bereikten nu een hoogte van 16.940 meter.
[bewerken] Naar 3.150 meter diepte
Piccard besloot zich aan onderzoek naar de diepzee te wijden. De Amerikanen Beebe en Barton hadden even daarvoor 1.360 meter diepte bereikt. Piccard ontwierp een nieuw soort diepzeeduiker de "Bathyscaaf" waarmee hij zijn kunnen aantoonde. De Franse zeemacht was bereid zijn plannen te steunen. Wegens onenigheid ging hij met de Italiaanse marine in zee, en zo ontstond er een wedloop tussen de beide landen.
Drie jaar later haalden de Fansen in augustus 1953 een diepte van 2.100 meter. Piccard zond een telegram met felicitaties, maar gaf niet op. Even later dook hij met zijn zoon Jacques met de onderzeeboot de "Trieste" voor het eiland Capri. De zee was daar echter maar 1.500 meter diep. In september 1953 dook hij voor het eiland Ponza waarbij hij een diepte van 3.150 meter haalde.
In 1960 brak Jacques Piccard met een diepte van 10.916 meter in de Marianentrog alle records. Tot op heden (2012) is het de enige bemande duikboot die deze diepte heeft bereikt.
In 1954 trok Auguste Piccard zich terug in Chexbres, Zwitserland, waar hij in 1962 aan een hartaanval overleed.
[bewerken] Realisaties
Piccard slaagde erin jarenlang de man te zijn die het hoogste en het diepst was geweest. Bovendien deed hij dat niet uit persoonlijk gewin, maar volledig in dienst van de wetenschap.
[bewerken] Trivia
- Hergé baseerde de stripfiguur Professor Zonnebloem op Auguste Piccard.
- Het thema van de wedloop tegen de tijd tussen de twee duikteams komt ook terug in een ander stripalbum: De ijzeren schelvis van Willy Vandersteen.
- De capsule van zijn eerste ballon werd gemaakt door een fabrikant van metalen biervaten. Die wist echter niet waar die voor diende. Ze was in 2006 nog te zien op de Brusselse tentoonstelling "Made In Belgium".
- Hij eindigde in 2005 op nr. 295 buiten de officiële nominatielijst van De Grootste Belg.
- Hij droeg tijdens colleges een speciale opklapbare bril, hetgeen vaak hilariteit verwekte bij de toehoorders.
 |
Zie de categorie Auguste Piccard van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
