Autobahn (Duitsland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
A 1 tussen Bremen en Osnabrück
Autobahnen in Deutschland.svg
Autobahn in de vroeger gebruikelijke uitvoering zonder vluchtstrook

Een Autobahn is een Duitse term voor autosnelweg die in 1929 werd geïntroduceerd door hoogleraar Robert Otzen. Autosnelwegen in Duitsland heten officieel 'Bundesautobahnen', waarvan de gebruikelijke afkorting BAB is. Wegnummers worden aangeduid zonder de letters A of BAB, op een blauw schildje met 'ingedeukte' witte omlijning. Zie Wegen in Duitsland.

De Autobahn is wereldwijd bekend omdat het één van de weinige autosnelwegen is in de wereld waar (op ongeveer 3/4 van het traject) geen snelheidslimiet geldt. Er is wel een adviessnelheid van 130km/u. Indien een aanrijding veroorzaakt wordt op de autosnelweg, waarbij één van de bestuurders harder reed dan 130 km/u is deze altijd verantwoordelijk voor het incident.[1] De manier waarop de snelwegen zijn aangelegd is uniek. De basislaag is ruim dubbel zo dik als in andere landen, er wordt gebruikgemaakt van speciale vangrails en bochten zijn meestal aangelegd op een manier waarbij nooit veel snelheid moet worden ingeleverd.

Duitsland heeft bijna 13.000 kilometer aan autosnelwegen, en is hiermee nummer 3 in de wereld na de Verenigde Staten en China. Aangezien de landoppervlakte van Duitsland relatief klein is, heeft Duitsland hiermee ook een van de dichtste snelwegnetwerken ter wereld.

Historie[bewerken]

De term 'Autobahn' werd in 1929 voor het eerst geïntroduceerd door hoogleraar Robert Otzen. Het eerste plan om een autosnelweg aan te leggen is het HaFraBa-plan uit 1927. Het was de bedoeling om HAmburg, FRAnkfurt en BAzel via een autosnelweg met elkaar te verbinden. De in 1924 geopende eerste autosnelweg ter wereld, tussen Milaan en Varese in Italië, stond daarbij als voorbeeld.

Met het begrip 'Autobahn' werd in 1929 een autoweg (Schnellstraße) zonder kruisingen en tegemoetkomende verkeer bedoeld. De eerste Autobahn die aan deze omschrijving voldeed, werd op 6 augustus 1932 door Konrad Adenauer, de burgemeester van Keulen, tussen Keulen en Bonn geopend en was 20 kilometer lang. Tegenwoordig wordt dit stuk de A555 genoemd. Deze weg was al voor snelheden van 120 km/h ontworpen, hoewel de voertuigen destijds maar een beduidend lagere maximumsnelheid konden bereiken.

In 1935 werd door Adolf Hitler tussen Frankfurt en Darmstadt een 'Reichsautobahn' geopend, die door de nazi-propaganda onjuist de eerste Duitse Autobahn werd genoemd. Deze weg is nu onderdeel van de A5.

Na de Tweede Wereldoorlog kwamen een aantal autobahnen in de DDR en Polen terecht. Deze landen hebben weinig aan onderhoud gedaan, waardoor veel wegen in slechte conditie raakten en gevaarlijk werden. De nieuwe Duitse regering gaf na 1990 prioriteit aan het opknappen van de autobahnen in de voormalige DDR. Ook de Poolse regering heeft, als onderdeel van een eigen plan om een snelwegennetwerk op te zetten, de oude Duitse snelwegen opgeknapt, zodat ze onderdeel kunnen worden van het nieuwe Poolse wegennet.

Transitautobahnen[bewerken]

Ten tijde van de DDR kon verkeer tussen West-Duitsland en West-Berlijn gebruikmaken van een viertal routes:

Voor het gebruik van deze wegen golden strenge regels. Het was verboden de weg te verlaten. Ook mocht men de reis in principe niet onderbreken zonder noodzaak. Tankstations en wegrestaurants mochten wel gebruikt worden maar meer contact dan strikt noodzakelijk mocht met niet hebben met DDR-burgers; bovendien moest men de extra reistijd kunnen onderbouwen middels overleg van de factuur.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties