Autonomisme (radicaal-links)
| ANARCHISME |
 |
| Maatschappijvormen |
|
Anarchocommunisme |
| Tactische en Filosofische Opvattingen |
|
Anarchopacifisme |
| Verzameltermen |
Autonomisme is een radicaal-linkse streven naar de opbouw van een alternatieve orde buiten de reguliere, kapitalistische orde om. Hoewel soms marxistisch geïnspireerd, is het tegengesteld aan de 'orthodoxie' van die stroming, waarin uitgegaan wordt van het overnemen van de staat door revolutionairen (zie dictatuur van het proletariaat).
Autonomisme is sinds de jaren '60 sterk aanwezig in de Nederlandse en Duitse kraakbeweging. Het heeft volgens sommigen invloed op de andersglobaliseringsbeweging.
Paradoxaal kan zelfs Antonio Gramsci als inspirator genoemd worden, met zijn visie dat de dominante cultuur mensen uit de bestaande orde stoot. Zijn conclusie dat de antikapitalistische beweging culturele hegemonie moet verkrijgen binnen de orde, draaien de autonomen om: de positie erbuiten kan juist offensief ingezet worden tegen die cultuur. Een belangrijke autonome denker is de Italiaan Antonio Negri, die uit de traditie van het operaïsme het principe van het primaat van het verzet meeneemt: waar de meeste marxisten ervan uitgaan dat het kapitaal ageert en onderdrukte klassen daarop reageren, in het uiterste geval door opstand en revolutie, is bij Negri het actieve verzet de motor achter veranderingen in het kapitalistisch systeem.
Plekken waar geëxperimenteerd wordt met nieuwe cultureel-politieke samenlevingsvormen worden wel Tijdelijke Autonome Zônes (TAZ) genoemd. Het TAZ-principe is afkomstig van de situationisten.
|
|
|
