Autotelefoon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een AEG 4015C telefoon voor het Duitse B Netwerk, ca. 1979

De autotelefoon was een mobiel telefoonsysteem voor in de auto. Het was de opvolger van de mobilofoon en is later opgevolgd door Greenpoint en vervolgens de GSM-telefoon met carkit.

Techniek[bewerken]

De autotelefoon had een aantal verbeteringen, in vergelijking met de mobilofoon:

  • Verbindingen werden automatisch tot stand gebracht.
  • Een autotelefoon was altijd oproepbaar, ook als niet bekend was waar de autotelefoon zich bevond.
  • De autotelefoon kon gelijktijdig zenden en ontvangen.

De apparatuur was volumineus, zodat de autotelefoon alleen praktisch bruikbaar was in een auto of boot.

Geschiedenis[bewerken]

In maart 1980 ging autotelefoon in Nederland van start. In Oostenrijk was het systeem al eerder in gebruik en het Nederlandse telefoonbedrijf maakte dan ook gebruik van de Oostenrijkse ervaringen. Dat viel tegen - het bleek dat de Nederlandse gebruikers veel spraakzamer waren dan de Oostenrijkers, waardoor het systeem spoedig overbelast was. In 1985 werd dan ook een tweede netwerk geopend om de capaciteit te vergroten.

Het eerste autotelefoonnet werd in 1995 gesloten, de andere twee werden na het eerste succes van het GSM-systeem op 1 oktober 1999 gesloten.