Avro Manchester

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Avro Manchester Mk I
Avro Manchester.jpg
Algemeen
Rol Bommenwerper
Bemanning 7
Status
Eerste vlucht 25 juli 1939
Gebruik Groot-Brittannië (1940-1942)
Afmetingen
Lengte 21,34 m
Hoogte 5,94 m
Spanwijdte 27,46 m
Vleugeloppervlak 105,63 m²
Gewicht
Leeggewicht 13.362 kg
Startgewicht 25.424 kg
Krachtbron
Motor(en) 2x Rolls-Royce Vulture 24-cilinder zuigermotoren met 1760 pk
Prestaties
Topsnelheid 426 km/u
Actieradius 2623 km
Dienstplafond 5795 m
Bewapening
Boordgeschut 8x 7,7 mm Browning mitrailleurs in gemotoriseerde koepels in de neus (2x), romp (2x) en staart (4x)
Bommen Bommenlast van 4700 kg in bommenruim
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Avro Manchester was een tweemotorige bommenwerper, ontworpen en geproduceerd door de Britse vliegtuigfabrikant Avro. Het toestel was tijdens de Tweede Wereldoorlog in gebruik bij de RAF en wordt gezien als de voorloper van de Avro Lancaster.

Ontwerp en ontwikkeling[bewerken]

Op 25 juli 1939 steeg het prototype van de tweemotorige Manchester, de Avro 679, van het vliegveld Ringway (het huidige Manchester Airport) op voor zijn eerste vlucht. Achter de stuurknuppel zat Avro's hoofdtestpiloot Sam Brown. Het toestel was door Avro's hoofdontwerper Roy Chadwick ontworpen op basis van de officiële specificatie P.13/36. De RAF wilde een tweemotorige bommenwerper die was uitgerust met de nieuwe Rolls-Royce Vulture krachtbron. Ook Handley Page diende met het H.P.56 project een ontwerp in, maar aangezien de ontwikkeling van de Vulture erg traag verliep, besloot Handley Page over te gaan op een viermotorig toestel voorzien van Rolls-Royce Merlin V-12 motoren. Dit project leverde uiteindelijk de zeer succesvolle Halifax bommenwerper op.

Hoewel het ontwikkelingsprogramma van de Vulturemotor door tal van tegenslagen werd geteisterd, bleef Chadwick op de nieuwe motor vertrouwen. In januari 1940 bestelde de RAF 1200 Manchester Mk I's en in november werden de eerste toestellen door 5 Group Bomber Command in gebruik genomen, ter vervanging van de verouderde Handley Page Hampden.

Inzet en operaties[bewerken]

De Manchester had een voortreffelijk casco en zou een uitstekend toestel voor Bomber Command kunnen zijn geworden, aangezien hij meer bommen kon vervoeren dan andere types, beter bewapend was en een groter vliegbereik had.

Helaas bleek de Vulturemotor echter erg onbetrouwbaar en viel zijn vermogen tegen. Daardoor liep het verliespercentage van de Manchester op operationele missies tot 5,8 procent op. Daarnaast kwamen veel ervaren bemanningen tijdens trainingsvluchten om. Dit alles leidde ertoe dat het Vulture-project werd stopgezet en dat er slechts 209 Manchesters aan de RAF werden geleverd. 64 van deze toestellen gingen op aanvalsvluchten verloren en 12 Manchesters stortten tijdens oefenvluchten neer. Het vliegtuig werd buiten gebruik gesteld: in de nacht van 25 op 26 juni 1942 voerde de Manchester boven Bremen zijn laatste bombardementsmissie uit

Bronnen[bewerken]

  • Francis Crosby; Bommenwerpers - geïllustreerd historisch overzicht van de ontwikkeling van de bommenwerper; Veltman Uitgevers, 2006

Externe links[bewerken]