Béla Síki

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Béla Síki (21 februari 1923) is een Zwitserse pianist van Hongaarse oorsprong.

Hij werd geboren in Hongarije, en was een student in Boedapest van Leo Weiner en Ernest von Dohnányi aan de Ferenc Liszt-Akademie voor muziek (Hongaars: Liszt Ferenc Zeneművészeti Egyetem) in Boedapest. Hij verhuisde naar Zwitserland in 1945, en studeerde daar bij Dinu Lipatti. Hij won in 1948 de Geneva Competition. Zijn internationale solistische carrière voerde ertoe dat hij op alle continenten met belangrijke dirigenten en orkesten optrad. In 1965 verhuisde hij naar de Verenigde Staten en werd docent aan de Washington Universiteit in Seattle. Van 1980 tot 1985 gaf hij les aan de Cincinnati College-Conservatory of Music in Cincinnati, maar ging in 1985 terug naar Seattle, waar hij tot zijn pensioen in 1993 bleef lesgeven. Hij maakte diverse opnamen, en is een wereldwijd gerespecteerd pedagoog en vanuit zijn expertie wordt hij veel in jury's gevraagd bij internationale muziekwedstrijden en -concoursen zoals de Leeds, Genève en Bolzano concoursen. Tot zijn leerlingen behoorden ook de Nederlandse pianisten Jan Wijn en Ben Smits

Publicaties (onvolledig)[bewerken]

  • Siki, Bela. Piano Repertoire: A Guide to Interpretation and Performance. Shirmer Books, 1981. ISBN 0028723902.

Referenties[bewerken]

  • Frank Dawes, "Béla Síki", in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. ISBN 1561591742