North American B-25 Mitchell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf B-25 Mitchell)
Ga naar: navigatie, zoeken
North American B-25 Mitchell
77BS B-25.jpg
Algemeen
Rol Middelzware bommenwerper
Bemanning 6 (2 piloten, navigator/bombardier, koepelschutter/boordwerktuigkundige, radiobediener/zijschutter, staartschutter)
Varianten B-25, B-25A, B, C, D, XB-25E, XB-25F—A, XB-25G, B-25G, H, J, TB-25—A, D, G, C, J, K, L, M, N, VB-25J—A, CB-25J, ZB-25C, D, ZXB-25E, PBJ-1C, D, PBJ-1G, H, J
Afmetingen
Lengte 16,10 m
Hoogte 4,80 m
Spanwijdte 20,60 m
Vleugeloppervlak 57 m²
Gewicht
Leeggewicht 9580 kg
Brandstofgewicht: 15200 kg
Max. gewicht 19000 kg
Krachtbron
Motor(en) 2× Wright R-2600 "Cyclone" radiaalmotoren
Vermogen elk 1380 kW
Prestaties
Topsnelheid 442 km/u
Vliegbereik 4300 km
Actieradius 2170 km
Dienstplafond 7600 m
Bewapening
Boordgeschut 12 × 12,7 mm machinegeweren
Bommen 2700 kg
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De North American B-25 Mitchell (NAVO-codenaam: Bank) was een Amerikaanse middelzware bommenwerper. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ze op alle fronten ingezet, maar voornamelijk boven de Stille Oceaan. Er zijn tal van verschillen tussen de opeenvolgende versies, naarmate het ontwerp werd aangepast in de loop van de oorlog.

De eerste B-25 had zijn dakgeschutskoepel vooraan bij de cockpit en had aan beide boordzijden geschutsramen. Onderaan had dit type toestel nog een platte buikgeschutskoepel. Onder en opzij van de cockpit waren aan beide zijden, elk twee 12,7 mm mitrailleurs.

De bekende aanval op Tokio, in april 1942, geleid door Doolittle, bedoeld om Japan een morele klap toe te brengen, of liever om de Amerikanen een hart onder de riem te steken, waren B-25's van dit type. Zij stegen op van het vliegdekschip "USS Hornet (CV-8)", een unicum voor deze vliegtuigen die daarvoor niet ontworpen waren.

Tijdens de Slag bij Midway schakelden B-25's het Japanse vliegdekschip Akagi uit: het werd toen zeer zwaar beschadigd. De B-25 van commander-luitenant J.B. Muri werd voor dat hij het doel bereikte zwaar geraakt, maar ondanks twee vernielde koepels en een brandende motor, gooide hij, samen met de overgebleven B-25, zijn bommen op het dek van de Japanse vliegdekschip, dat zo ineens 3.200 kg bommen te verwerken kreeg. Na afloop kon Muri met zijn gehavende toestel zijn basis op Midway bereiken, wat duidelijk maakt dat deze B-25 toestellen zeer robuust waren. Twee B-25s stortten toen neer vooraleer ze hun bommen konden gooien. Deze neergeschoten B-25-vliegtuigen bleven even drijven, zodat de overgebleven bemanning zich nog in rubberbootjes konden redden.

Overigens was het succes met de Akagi voor een belangrijk deel te danken aan het feit dat de dekken vol stonden met benzinevaten, bommen en munitie om zo snel mogelijk de vliegtuigen te bevoorraden na hun aanval. Niet te verwonderen dat er op het schip een helse brand uitbrak, die het schip onbruikbaar maakte.

Mitchell C versie[bewerken]

Vanaf de C versie kregen de B-25 Mitchells vooraan een geschutsneuskoepel, in tegenstelling tot de "gewone" B-25. De geschutskoepel bovenaan het vliegtuig stond midden-achter en de B-25 had geen zijwaartse geschutsramen maar wel een staartschutterspost. De buikschutterspost ontbrak bij deze versie.

Zie ook[bewerken]

Galerij[bewerken]