B-26 Marauder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martin B-26 Marauder
B262 martin.jpg
Algemeen
Rol Bommenwerper
Bemanning 7
Afmetingen
Lengte 17,8 m
Hoogte 6,55 m
Spanwijdte 21,65 m
Vleugeloppervlak 61,1 m²
Gewicht
Leeggewicht 11000 kg
Krachtbron
Motor(en) 2× Pratt & Whitney R-2800-43 stermotoren, 1,900 pk
Prestaties
Topsnelheid 460 km/u
Bewapening
Boordgeschut 12 × 12.7 mm Browning mitrailleurs
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Martin B-26 Marauder was een Amerikaanse tweemotorige middelzware bommenwerper. De eerste vlucht vond plaats op 25 november 1940. Het toestel werd begin 1942 voor het eerst ingezet in Oceanië, later werd het ook gebruikt voor missies in het Middellandse Zeegebied en in West-Europa. In totaal zijn er 5157 exemplaren gebouwd.[1]

Operationele geschiedenis[bewerken]

Bij de indienstelling van de B-26 gebeurden er veel ongelukken waardoor het toestel de bijnaam "Widowmaker" kreeg. De ongelukken werden minder na een aantal aerodynamische verbeteringen, waaronder het vergroten van de vleugelspanwijdte.

De USAAF zette de B-26 begin 1943 in West-Europa in. De eerste opdrachten waren vergelijkbaar met die in Noord-Afrika, er werd gevlogen op lage hoogten. Deze missies waren niet succesvol. De tweede opdracht, een aanval op een energiecentrale in IJmuiden, zonder escorte, resulteerde in het verlies van de volledige groep van 10 B-26's.[1] Als gevolg van deze en andere slechte ervaringen werd de bewapening van het toestel verbeterd, ook werd besloten het vliegtuig op grotere hoogten in te zetten. Deze maatregelen hadden effect; in 1944-1945 hadden de USAAF B-26-squadrons de laagste verliezen van alle Amerikaanse dagbommenwerpers.

Bronnen
  1. a b (en) Taylor, John - Aircraft of World War II - Longacre Press, London