B-kant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een B-kant (Engels: B-side of flipside) is een lied dat op een single staat, maar dat niet de eigenlijke hit van de single is. In het vinyl-tijdperk stond de B-kant dan ook echt op de achterkant van de single.

Er zijn verschillende typen B-kanten:

  • een andere versie van de A-kant, bijvoorbeeld een akoestische of instrumentale versie, of een remix;
  • een ander lied van hetzelfde album;
  • een lied dat niet op albums is uitgebracht. (Dit komt het vaakst voor.)

Het komt wel eens voor, dat de B-kant onbedoeld een hit wordt ten koste van de A-kant. Een voorbeeld hiervan is Spooky's day off van Swinging Soul Machine (A-kant: Nobody wants you). Soms blijkt een B-kant meer hitpotentie te hebben dan zijn A-kant en komt het nummer alsnog op single uit. De vogeltjesdans van De Electronica's is daar een voorbeeld van. Verschillende artiesten hebben B-kanten later alsnog op single uitgebracht als A-kant, al dan niet in gewijzigde vorm. Yesterday van The Beatles, Sweetest Thing van U2, Like The Way I Do van Melissa Etheridge en Paninaro (95) van de Pet Shop Boys zijn enkele voorbeelden van B-kanten die later alsnog een hit werden als single.

Sommige artiesten brengen na een aantal albums een album uit met B-kanten, zodat men niet alle singles hoeft te kopen. Uit commerciële overwegingen wordt hier echter vaak lang mee gewacht. Een voorbeeld is Complete B-Sides van Pixies uit 2001, een band die toen al sinds 1993 uit elkaar was. Wat ook gebeurt is dat alle B-kanten van singles van een bepaald album aan de luxeversie of een nieuwe uitgave van een album worden toegevoegd (een voorbeeld daarvan is All This Bad Blood van Bastille).