Bacchus (wit druivenras)

De druivensoort Bacchus.

Bacchus is een witte druif voor wijn, die ontstaan is uit een kruising van Sylvaner x Riesling en de Müller-Thurgau. Zij is gecreëerd in 1933 in de Duitse Pfalz door de - aan het Institut für Rebenzüchtung Geilweilerhof verbonden - druivenkweker Peter Morio. In 1972 is de druif als edele variëteit erkend. De naam ontleent zij van de Romeinse god Bacchus

Het is een gemakkelijke druif met een hoge productiviteit die niet veel eisen aan de omgeving stelt. Dit in tegenstelling tot de Riesling is zij vroeg rijp met een doorgaans vrij hoog Oechsle gehalte. Hoewel aromatisch is het zuurgehalte echter vrij laag. In Franken wordt deze druif veelal gemengd met andere druiven, met name de Müller-Thurgau. Zo is de druif ook een belangrijk component in de Liebfrauenmilch.
In 1990 was er in Duitsland ongeveer 3500 hectare mee beplant, waarvan meer dan de helft in de Rheinhessen. Toch neemt het areaal af. In 2006 stond er in totaal nog zo’n 2100 ha.

Ook in Engeland wordt Bacchus aangeplant. In het koelere klimaat aldaar is de zuurgraad wat hoger waardoor zij een betere wijn kan leveren.

Synoniemen

• Bacchus Weiss
• Weisser Bacchus
• Frühe Scheurebe
• Geilweilerhof 33-29-133.