Bacha bazi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bacha geschilderd door Vasili Veresjtsjagin rond 1867

Bacha bazi (Perzisch: بچه بازی [baccha bāzī] letterlijk: spelen met jongens in het Afghaanse dialect) is een bijzondere vorm van seksuele slavernij en kinderprostitutie in Centraal-Azië, voornamelijk in Afghanistan, van prepuberale jongens en adolescenten, een traditie die al lange tijd bekend is. Door de strenge islamitische zedenregels zijn vrouwen haast onbereikbaar voor mannen. Zij richten zich daarom soms op jonge jongens die nog geen baardgroei hebben.

Veel van deze jongens worden bewonderd om hun jeugdige schoonheid en daarom - in de huidige situatie - gekocht van hun ouders door Afghaanse strijdheren, voormalige commandanten uit het Afghaanse leger die nog steeds veel macht hebben. Mede daarom ondernemen de Afghaanse autoriteiten weinig of geen actie tegen bacha bazi. Hoewel dit verschijnsel door de Afghaanse regering van Hamid Karzai is verboden, bestaat het nog altijd.

Traditie[bewerken]

Bacha bazi is een oude traditie uit Centraal-Azië die tegenwoordig alleen[bron?] in Afghanistan bestaat. Bacha bazi werd verboden door het Talibanregime. Maar na de verdrijving van de Taliban is de traditie weer nieuw leven ingeblazen. Strikt genomen danst en zingt een بچه‌ baccha (letterlijk: jongen in het Afghaanse dialect) verkleed als jonge vrouw om zo zijn eigenaar te vermaken. In de westerse literatuur wordt daarom ook wel eens gesproken over dansjongens. In de praktijk blijkt echter dat de jongens ook vaak seksueel worden misbruikt. Jongens die ontsnappen aan hun eigenaar worden meestal vermoord. Het bezit van een baccha (of ook بچه بیریش baccha bīrīsh, letterlijk: baardloze jongen genoemd) geldt als statussymbool in Afghanistan.

Rekrutering en ontslag[bewerken]

Opkopen en opleiden[bewerken]

Wanneer een strijdheer een dansjongen wil hebben, schakelt hij een souteneur in die actief op zoek gaat naar een jongen. Vooral jongens met vrouwelijke trekken in het gelaat zijn hierbij geliefd. In bijna alle gevallen betreft het een zoon van een arm gezin en van lage sociale komaf. De ouders krijgen de belofte dat er voor de jongen onderdak en onderhoud zal krijgen. Wanneer de ouders akkoord gaan wordt de koop gesloten en behoort de jongen toe aan de strijdheer. De baccha, die de jongen vanaf dat moment is, wordt een jaar lang opgeleid in vaardigheden als dansen en zingen door oudere baccha's.

Ontslag[bewerken]

Wanneer jongens meerderjarig worden en baardgroei krijgen, worden ze niet meer als aantrekkelijk beschouwd en worden ze ontslagen uit hun functie. In veel gevallen zal de strijdheer aan wie zij toebehoorden zorg dragen voor een baan zodat de jongen een bestaan kan gaan opbouwen. De jongen is vanaf dat moment vrij om te gaan en te staan waar hij wil. Vaak zal de jongen zijn familie financieel ondersteunen.

Pederastie[bewerken]

Muzikanten in Samarkand begeleiden een bacha. Foto Sergej Prokoedin-Gorski (ca. 1905 - 1915)

Het verschijnsel van Bacha bazi is in zijn puurste vorm een verschijnsel van pederastie. Vroeger heerste de overtuiging dat baccha bīrīsh volwassen mannen konden verleiden. Toentertijd beschouwde men pederastie niet als een negatief verschijnsel.

Westerse waarnemingen[bewerken]

Verschillende westerlingen die door Centraal-Azië reisden hebben verslag gedaan van het Bacha-bazifenomeen en gemerkt dat de dansjongens veel respect en affectie genoten van de toeschouwers. Zo merkte de Amerikaanse diplomaat Eugene Schuyler op bij een reis in Turkestan tussen 1872 en 1873:

Aanhalingsteken openen

Deze baccha's hebben evenveel aanzien als onze beste zangers en acteurs. Elke beweging die ze maken wordt met belangstelling gevolgd en met applaus gewaardeerd, en nooit heb ik zulke ademloze bewondering gezien als die zij oproepen, want het hele publiek lijkt hen met de ogen te verslinden, en klapt op de maat bij elke stap. Wanneer een baccha zich verwaardigt een man een kom thee aan te bieden, dan staat de man op om hem met een diepe buiging aan te nemen en de lege kom op dezelfde manier terug te geven. Hij spreekt hem daarbij alleen aan met Taxir (majesteit) of Kulluk (ik ben uw slaaf). En wanneer een baccha in de bazaar loopt, staan allen die hem kennen op en begroeten hem met de hand op hun hart en de uitroep Kulluk! En als hij zich verwaardigt in een winkel te verpozen, dan wordt dit als een grote eer beschouwd.

Aanhalingsteken sluiten

Media[bewerken]

De Afghaanse journalist Najibullah Quraishi maakte in 2010 een documentaire getiteld "The Dancing Boys of Afghanistan" (De Dansende Jongens van Afghanistan) voor Frontline. De documentaire is de zevende van het 28e seizoen en gaat over het verschijnsel van bacha bazi. Quraishi maakte de documentaire nadat zijn verbod om Afghanistan te betreden was opgeheven.

In de bekende roman De Vliegeraar, en ook in de verfilming ervan, wordt het verschijnsel van bacha bazi uitgebeeld. In de plot wordt de halfneef van de hoofdpersoon gedwongen om een dansjongen en seksslaaf te worden van een hooggeplaatste functionaris van het Talibanregime, die ook jaren eerder de vader van de jongen verkrachtte toen beiden nog tieners waren.

Uit de vele duizenden documenten die werden gelekt door Wikileaks bleek in december 2010 dat het Amerikaanse bedrijf DynCorp geld had gespendeerd aan souteneurs die jonge jongens hadden gekocht voor Afghaanse politiemannen. Deze jongens werden gebruikt voor bacha bazi.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties