Badeend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Badeend
Badeend in kuip
De 14 meter hoge Rubber Duck van Florentijn Hofman in de haven van Sydney, mei 2013

Een badeend is een plastic stuk speelgoed in de vorm van een eend, dat in een badkuip kan drijven. Het is daarom een geijkt badspeelgoed voor jonge kinderen. Vaak piept de eend als er in geknepen wordt. Oorspronkelijk werden de badeenden van rubber gemaakt, maar voor de moderne badeend wordt overwegend vinyl gebruikt.

Badeendjes in de moderne cultuur[bewerken]

Badeendjes spreken aan door hun eenvoud en onschuldige imago. Er zijn badeendverzamelaars over de hele wereld. Het Guinness Book of Records meldde in 2006 dat de grootst bekende verzameling badeendjes bestaat uit 2587 unieke exemplaren.

Wedstrijd[bewerken]

De badeend wordt soms door goede doelen gebruikt om geld op te halen. Voor een wedstrijd kan een eendje geadopteerd of gesponsord worden. Alle eendjes worden genummerd op een open water losgelaten. Het speeltje dat als eerste een bepaald markeringspunt passeert wint een prijs.

Overboord[bewerken]

In 1992 sloeg een zeecontainer met 28.800 badeendjes en andere badspeeltjes tijdens een storm overboord van een vrachtschip in de Stille Oceaan. De wind en de golfstromen voerden duizenden badeendjes naar de stranden van Alaska, en enkele honderden dreven door de Beringstraat, waarna ze jaren vastgevroren bleven in het Noordpoolijs. In 2000 werden ze gezien voor de kust van IJsland en een jaar later in het noorden van de Atlantische Oceaan, ongeveer op de plaats waar de Titanic is gezonken. Badeendjes van deze groep werden in 2003 teruggevonden op stranden langs de Amerikaanse Atlantische kust van Maine tot Massachusetts, waardoor waardevolle informatie over golfstromen werd verkregen. Curtis Ebbesmeyer, een oceanograaf in de Amerikaanse plaats Seattle, heeft de beestjes jarenlang gevolgd. De overgebleven eendjes, die door het zoute water en de zon sterk verbleekt waren, zijn in de zomer van 2007 op de Engelse kust bij Cornwall aangespoeld.[1]

Het boek Tien kleine rubbereendjes (originele titel: 10 Little Rubber Ducks) van Eric Carle over tien eendjes die overboord slaan is geïnspireerd door de lotgevallen van deze badeendjes.

Sesamstraat[bewerken]

Ernie uit Sesamstraat heeft een rubber eendje als favoriete speelgoed, dat zelfs trompet kan spelen. Op een Engelstalige plaat zingt hij het lied Rubber Duckie als ode aan zijn badeend, maar ook op de Nederlandse versie refereert Ernie veelvuldig aan zijn Rubbereendje.

Reuzeneend[bewerken]

De Nederlandse kunstenaar Florentijn Hofman stelt sinds 2007 over de hele wereld sterk uitvergrote badeenden in havens tentoon onder de titel Rubber Duck. De hoogte varieert van 5-26 meter. Deze eenden drijven op een onzichtbaar ponton en kunnen door een elektrisch mechanisme van binnen worden opgeblazen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Zie Donovan Hohn, Moby Duck. The True Story of 28,800 Bath Toys Lost at Sea and of the Beachcombers, Oceanographers, Environmentalists, and Fools, Including the Author, Who Went in Search of Them, 2011, overzicht en recensies
Vista-kmixdocked.png
Door op de afspeelknop te klikken kunt u dit artikel beluisteren. Na het opnemen kan het artikel gewijzigd zijn, waardoor de tekst van de opname wellicht verouderd is. Zie verder info over deze opname, bekijk de oorspronkelijke versie of download de opname direct. (Meer info over gesproken Wikipedia)