Baggerbeugel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Veentrekken met de baggerbeugel, zie ook de legakkers waar de turf gestoken wordt

De baggerbeugel is een soort schepnet met een lange steel. De steel van de baggerbeugel was soms tot wel acht meter lang. Aan het uiteinde van de steel zit een ijzeren ring waaraan aan de voorkant een schraapplaat is bevestigd. Aan de achterkant van de ring bevindt zich een net of mand.

Het gereedschap werd gebruikt bij de natte vervening om veenslijk van de bodem van een water te scheppen. Het veen werd aan wal getrokken of in een platte schuit gedeponeerd. De baggerspecie werd vervolgens op een legakker gelegd zodat er turf van kon worden gemaakt.

De natte vervening met behulp van de beugel werd omstreeks 1530 in Holland geïntroduceerd. Het werd toen in East Anglia al enige eeuwen toegepast.[1] Met de baggerbeugel was het mogelijk om veen tot diep onder de waterspiegel weg te baggeren, een praktijk die veentrekken of slagturven werd genoemd. Met deze nieuwe manier van turfwinning kon worden voldaan aan de groeiende vraag van de steden naar brandstof.

Zie ook[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties