Bakerloo Line

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bakerloo line flag box.png
Underground Lijnen van de
Londense metro
  Bakerloo
  Central
  Circle
  District
  East London
  Hammersmith & City
  Jubilee
  Metropolitan
  Northern
  Piccadilly
  Victoria
  Waterloo & City
  Docklands Light Railway
Station Oxford Circus met binnenkomende trein
Toegang tot station Lambeth North
Interieur van een trein van de Bakerloo Line

De Bakerloo Line is een lijn van de Londense metro. De lijn loopt van het zuiden (Elephant & Castle) naar het noordwesten van de stad (Harrow & Wealdstone) over een lengte van 23,2 kilometer en wordt op kaarten aangeduid met de kleur bruin (→ kaart). De Bakerloo Line werd geopend in 1906 en is een "deep-level"-lijn, wat wil zeggen dat hij gebruikmaakt van diepgelegen geboorde tunnels. Vanaf Kilburn Park wordt bovengronds gereden en tussen Queen's Park en het noordelijke eindpunt Harrow & Wealdstone worden de sporen gedeeld met stoptreinen van station Euston naar Watford. De lijn bedient 25 stations, waarvan er 15 ondergronds liggen. Tussen Embankment en Waterloo wordt de Theems gekruist in een tunnel.

Geschiedenis[bewerken]

De Baker Street & Waterloo Railway werd aangelegd door de Underground Electric Railways Company en opende op 10 maart 1906 tussen Westminster Bridge Road (sinds 15 april 1917 Lambeth North geheten) en Baker Street. Op 5 augustus van hetzelfde jaar werd de lijn verlengd naar Elephant & Castle, dat nog altijd het zuidelijke eindpunt is. Al snel werd de lijn in de volksmond aangeduid met de samentrekking "Bakerloo", waarna de oorspronkelijke naam veranderd werd.

De Bakerloo Line groeide gestaag richting het noordwesten: de lijn werd tussen 1907 en 1913 in een aantal stappen verlengd naar Marylebone (oorspronkelijke naam Great Central) en Paddington, stations waar op de hoofdlijnen van de Britse spoorwegen kan worden overgestapt. In 1915 werd Queen's Park bereikt, vanwaar de metrotreinen via het hoofdnet van de spoorwegen konden doorrijden. Sinds 16 april 1917 was de lijn in gebruik tot het noordelijke eindpunt Watford Junction.

In 1939 werd parallel aan de Metropolitan Line een nieuwe tunnel geopend tussen Baker Street en Finchley Road, waardoor de Bakerloo Line de tak naar Stanmore van de Metropolitan kon overnemen. Sinds 30 april 1979 maakt deze tak deel uit van de Jubilee Line. Een zuidelijke uitbreiding van de Bakerloo Line tot Camberwell werd voorgesteld in 1949, maar dit plan werd nooit gerealiseerd.

Vanaf de jaren 1960 werd de dienst naar Watford steeds verder beperkt, totdat de lijn op 24 september 1982 uiteindelijk werd ingekort tot Stonebridge Park. Op 4 juni 1984 werd het noordelijke uiteinde van de Bakerloo Line deels heropend en ging Harrow & Wealdstone als eindpunt dienen.

Openstelling[bewerken]

Een aantal stations werd op een later moment aan de lijn toegevoegd.

Materieel[bewerken]

De dienst op de Bakerloo Line wordt sinds 1973 uitgevoerd met materieel van het type Tube 1972. De treinen zijn gebaseerd op het type Tube 1967, dat op de Victoria Line gebruikt wordt. Vanwege de kleine tunneldoorsnede hebben de treinen afgeronde daken, waarin de deuren deels doorlopen. Het materieel is geschilderd in de standaardkleuren van de London Underground.

De maximumsnelheid bedraagt 70 km/uur en elk rijtuig biedt plaats aan 125 personen (114 in de koprijtuigen). Voor stalling en onderhoud zijn er depots aanwezig bij de stations Stonebridge Park en Elephant & Castle. Vanaf 2012 zal het huidige materieel vervangen worden door Movia-treinen, die gebouwd zullen worden door Bombardier Transportation.

Stations[bewerken]

Van noord naar zuid:

Geografisch correcte kaart van het tracé van de Bakerloo Line

Externe links[bewerken]