Ballade
|
|
Een ballade is een verhalend lied[1] in de vorm van een gedicht waarvan de vorm in de Middeleeuwen is ontstaan. Het kent een aantal strofen, die elk worden afgesloten met een refrein of stok. De ballade lijkt hierin op het refrein.
Bekende beoefenaars van het genre waren in de Middeleeuwen Guillaume de Machaut, Christine de Pisan en François Villon. In de muziek heeft de ballade vaak als vorm AaBC, waarbij kleine a dezelfde melodie, maar een andere tekst als grote A heeft, en C een soort afsluitend refrein is, dat na iedere strofe weer onveranderlijk terug komt.
De Rederijkers, met hun voorkeuren voor vormtechnische huzarenstukjes, beoefenden het genre met enthousiasme. Vervolgens raakte het uit de gratie toen de kunst van de Renaissance veld won, om weer in de aandacht te komen in de tweede helft van de negentiende eeuw, met beoefenaren als Algernon Charles Swinburne.
[bewerken] Andere betekenissen
Inmiddels had de Romantiek een geheel ander soort ballade ontdekt, de volksballade. De ballade wordt dan ook wel aangeduid als cultuurballade, ten onderscheid van die volksballade.
De term ballade wordt ook gebruikt voor muziekstukken voor zang met een verhalend karakter, zoals de Zuiderzeeballade.
[bewerken] Zie ook
- Corrido (muziek)
- Ballade (Poot), een compositie van de Belgische componist Marcel Poot
- Middeleeuwse literatuur
[bewerken] Literatuur
- A.G.H. Bachrach et al., red., Moderne Encyclopedie van de Wereldliteratuur, Haarlem/Antwerpen 19802, s.v. Ballade
| Epiek |
|---|
|
Genres: ballade · epos · fabel · gedicht · kort verhaal · mythe · parabel · roman · legende · novelle · saga · sage · sprookje · verhaal · volksballade · volksverhaal |
 |
Zie de categorie Ballads van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
Bronnen, noten en/of referenties
|
