Baltimoreklasse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Baltimoreklasse was een klasse van zware kruisers gebouwd voor de United States Navy en waren de laatste zware kruisers die gebouwd zouden worden tijdens de Tweede Wereldoorlog. De schepen leken erg op die van de Clevelandklasse. hun hoofdtaak was het escorteren van lichte en zware vliegdekschepen.

De eerste van de 17 Baltimoreklasse schepen werd in dienst gesteld in 1943 en een aantal deden nog dienst tot in de jaren '80, nadat ze waren uitegerust als Boston en Albany-klassen van kruisers met kruisraketten. Ze waren de laatste 8-inch zware kruisers in dienst, de laatste, USS St. Paul, werd afbetaald in 1971.

De klasse diende ook als basis voor twee afgeleidde klassen van zware kruisers, welke bijna identiek waren in termen van algemene kenmerken: de Des Moines-klasse en de Oregon City-klasse. De Oregon City-klasse waren gewoon opnieuw bestelde Baltimores maar dan met een andere opbouw, terwijl de Des Moines-klasse verlengde uitvoeringen waren van de Baltimores, met een waterverplaatsing bijna gelijk aan het eerste moderne slagschip, HMS Dreadnought. Zij waren de belangrijkste ontvangers van de nieuwe snelvuur 8-inch drieloops kanonnen.

Saipan-klasse licht vliegdekschip[bewerken]

De Saipan-klasse lichte vliegdekschepen waren gebaseerd op de romp van de Baltimoreklasse, maar waren wel vanaf de kiel gebouwd als vliegdekschip en ze waren 2,4 meter breder dan de Baltimoreklasse. De eerdere Independence-klasse lichte vliegdekschepen waren gemodificeerd vanaf Clevelandklasse lichte kruisers, die op dat moment in aanbouw waren.

Ze hadden een zeer korte loopbaan als vliegdekschip, en dienden respectievelijk van 1948 tot 1954 (Saipan) en 1947 tot 1956 (Wright). Als vliegdekschip waren ze al snel verouderd door de vliegdekslurpende straalvliegtuigen van de jaren '50, en werden al snel als te klein beschouwd in een militaire omgeving waarin de 250 meter lange Essexklasse en Essexklasse schepen al gauw als krap en klein werden beschouwd. De twee schepen werden wel gezien als waardevolle rompen met veel ruimte binnenin het schip, en dus makkelijk voor andere doeleinden in te zetten. De werden omgebouwd om geen vliegdekschip meer te zijn eind jaren '50, de Saipan als communicatieschip USS Arlington en de Wright als commandoschip.

Schepen[bewerken]

USS Helena