Bandstoten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het bandstoten is een spelsoort van het carambolebiljart waarbij de speelbal ten minste 1 band moet raken alvorens de tweede aanspeelbal te raken. De beperkende regel in het libre met betrekking tot het spelen in de hoek van het biljart geldt niet. Het bandstoten is een onderdeel van de vijfkamp.

Moeilijkheidsgraad[bewerken]

De gemiddelde score van een bandstootpartij is lager dan in een kaderpartij omdat er geen vaste gunstige positie van de speelballen is. De Série Américaine is bijvoorbeeld zelfs niet gedeeltelijk te realiseren. Na een aantal stoten met subtiel verschuivende ballen zijn de ballen steeds verder uit elkaar gespeeld en moet weer een andere tamelijk gunstige positie gezocht worden.

Nederland en België[bewerken]

In Nederland en België is de partijlengte in de eredivisie 150 caramboles. De beste Nederlandstalige bandstoters van de laatste jaren zijn de Nederlander Jean Paul de Bruijn en de Belg Frédéric Caudron. Op de lagere biljartniveaus wordt bandstoten vaak naast het libre op de clubavond gespeeld.

Zie ook[bewerken]