Bankrover

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Clyde Barrow en Bonnie Parker, twee bekende bankrovers

Een bankrover is iemand die alleen, of vergezeld door medestanders, zich probeert te verrijken door geld (of ander waarde-materiaal) afhandig te maken van een bank.

Het fenomeen bankrover bestaat al zolang als het instituut 'bank' bestaat. Het nam een vlucht in de Verenigde Staten in de tweede helft van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw.

De eerste bankroof in Nederland vond plaats in 1965. De dieven waren Fransen en de buit bedroeg 800.000 gulden. Sinds deze succesvolle overval nam het aantal bankroven in sneltreinvaart toe. Zes jaar later, in 1971, waren in dit land al 58 overvallen geregistreerd.

Recente ontwikkelingen[bewerken]

Door steeds betere beveiligingsmaatregelen enerzijds en een toenemende populariteit van elektronisch betalen anderzijds is het plegen van bankovervallen voor het dievengilde steeds minder interessant geworden: moderne bankfilialen zijn er vooral op gericht om klanten te adviseren over financiële producten en hebben vaak maar een beperkte hoeveelheid contant geld voorradig. Het toenemende aantal overvallen op winkels en tankstations is mogelijk een gevolg van het feit dat bankfilialen minder aantrekkelijke doelwitten zijn geworden voor overvallers.

Sinds de opkomst van het internetbankieren is een nieuwe vorm van bankroof in opkomst: de elektronische bankroof. Daarbij kan de dief op twee manieren te werk gaan: hij kan op slinkse wijze proberen de inloggegevens van consumenten te ontfutselen door middel van phishing, of hij kan inbreken op het computersysteem van de bank. Met deze laatste methode slaagden dieven er in 2010 in om bij ABN AMRO een groot geldbedrag buit te maken.[1]

Bronnen, noten en/of referenties