Barbarea

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barbarea
Barbarea vulgaris
Barbarea vulgaris
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (planten)
Stam: Embryophyta (landplanten)
Klasse: Spermatopsida (zaadplanten)
Clade: bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade: 'rosids'
Clade: malviden
Orde: Brassicales
Familie: Brassicaceae (kruisbloemenfamilie)
Geslacht
Barbarea
W.T.Aiton (1812)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Barbarea of barbarakruid is een geslacht uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae). Het omvat circa 22 soorten. Barbarakruid is inheems in de gematigde streken van het noordelijk halfrond. De meeste soorten worden in Zuid-Europa en in Zuidwest-Azië gevonden.

Het zijn kleine, kruidachtige tweejarige of overblijvende planten. Ze groeien snel op en overwinteren als rozetten van donkergroen gelobd blad, waarboven zich in de lente dichte eindstandige trossen van gele bloemen met vier bloemblaadjes ontwikkelen.

Als in de winter verse groenten schaars zijn, bieden de verse blaadjes van barbarakruid een bron van vitamine C. Behalve een hoog gehalte aan vitamine C bevat het kruid ook nog: karotenoiden, calcium, behoorlijk wat ijzer, magnesium, mangaan, mosterdolie (vandaar de scherpe smaak), vitamine B1 en B2.

De namen Barbarea en barbarakruid stammen uit de vroege middeleeuwen, toen planten naar heiligen werden vernoemd. Herba Sanctae Barbarae is genoemd naar de Heilige Barbara.

Soorten[bewerken]

Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Ecologisch tuinieren – Barbarea.