Barbours' kikker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barbours' kikker
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2004)
Barbourula busuangensis05.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amfibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers)
Familie: Bombinatoridae
Geslacht: Barbourula
Soort
Barbourula busuangensis
Taylor & Noble, 1924
Afbeeldingen Barbours' kikker op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Barbours' kikker op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Amfibieën

Barbours' kikker[2] (Barbourula busuangensis) is een kikker die behoort tot de familie Bombinatoridae en alleen voorkomt op de Filipijnse eilanden Palawan en Busuanga.[3]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De totale lichaamslengte bedraagt 7 tot 10 centimeter, de kikker heeft een stevig en gedrongen lijf.[4] De kleur is grijsbruin met een vlekkerige tekening. De twee Barbourula-soorten (De andere soort is Barbourula kalimantanensis) behoren weliswaar tot de vuurbuikpadden, maar hebben geen felle buikkleuren. De vingers en tenen aan de dikke ledematen zijn voorzien van zwemvliezen. Een uitwendig trommelvlies ontbreekt.

Bij de meeste kikkers hebben de mannetjes een kwaakblaas en ontwikkelen zogenaamde copulatieborstels in de paartijd. Bij Barbours' kikker komen dergelijke lichaamsdelen niet voor.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Barbours' kikker komt endemisch voor op de Filipijnse eilanden Palawan en Busuanga. De kikker komt voor in schone, koude riviertjes en beekjes in oerwouden op een hoogte van zo'n 150 tot 300 meter boven zeeniveau. Overdag zijn volwassen exemplaren vaak te vinden in rotsspleten of onder grote keien, 's nachts komen ze tevoorschijn. Juveniele exemplaren bevinden zich meestal in het water.

Algemeen[bewerken]

Het voedsel bestaat uit ongewervelden. Vrouwtjes ontwikkelen maar enkele eitjes die geen pigment hebben en relatief groot worden.[3] Vermoedelijk ondergaan de larven de metamorfose al in het ei. Zeker is dit niet; de soort heeft zich in gevangenschap nog niet voortgeplant. Mijnbouw, landbouw en het verzamelen van exemplaren voor de handel in exotische dieren zijn de belangrijkste bedreigingen.

Literatuur[bewerken]

  • Alcala A.C., Brown, W.C., (1998) Philippine Amphibians: an illustrated Field Guide, Bookmark inc, Makati City.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Barbours' kikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Grzimek, Bernhard, Het leven der dieren deel V:Vissen (II) en amfibieën, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 457 ISBN 90 274 8625 5.
  3. a b American Museum of Natural History. Barbourula busuangensis
  4. Amphibia Web. Barbourula busuangensis

Bronnen

  • (en) - American Museum of Natural History - Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference – Barbourula busuangensis - Website Geconsulteerd 4 maart 2013
  • (en) – Amphibia Web - Barbourula busuangensis - Website