Barentszzee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barentszzee
Barentszzee.PNG
Locatie ten noorden van Rusland en Noorwegen
Zee Noordelijke IJszee
Diepte (max.) 450 m
Diepte (gem.) 230 m
Portaal  Portaalicoon   Geografie

De Barentszzee (Noors: Barentshavet; Russisch: Баренцево море, Barentsevo More) is een zee ten noorden van Rusland en Noorwegen. Beide landen betwisten de ligging van de zeegrens, waarbij de Noren de voorkeur hebben voor de mediaan en de Russen voor de meridiaan.

Ten zuiden van de zee bevinden zich Lapland met het schiereiland Kola en het verdere vasteland van Rusland, aan de oostzijde wordt de zee begrensd door de archipel Nova Zembla (Joezjny-eiland en Severny-eiland), in het noordwesten door Spitsbergen en in het noordoosten door Frans Jozefland.

In de zee bevinden zich de volgende eilanden en eilandengroepen:

De zee is genoemd naar de Nederlandse zeevaarder (en ontdekkingsreiziger) Willem Barentsz die in 1596 strandde op Nova Zembla. Lange tijd werd de zee echter Moermanskzee (Russisch: Moermanskoje more) genoemd. Het zuidoostelijke deel tussen de eilanden Kolgoejev en Vajgatsj, ten noorden van Petsjorabaai en ten zuiden van Nova Zembla wordt Petsjorazee genoemd. De eerste volledige bathymetrische kaart van de zee werd in 1933 gepubliceerd door zeegeologe Maria Klenova.

Vanaf de jaren 70 werd begonnen met olie-exploratie in de zee, waarbij zowel de Noren als de Russen grote vondsten deden. Het eerste olieveld dat nu wordt opengesteld is het Noorse Snøhvit. Het Sjtokmanveld in de Russische sector is echter het grootste olieveld dat tot nog toe is gevonden.

In deze zee zonk op 12 augustus 2000 de atoomonderzeeër Koersk. Alle 118 opvarenden kwamen om het leven.