Barrett Strong
| Barrett Strong | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Land | ||||
|
||||
Barrett Strong (5 februari 1941, West Point, Mississippi) is een Amerikaanse zanger en songwriter. Hij is vooral bekend vanwege het feit dat hij de eerste hit voor het platenlabel Motown opnam. Daarnaast is beroemd om de hits die hij samen met Norman Whitfield voor onder andere The Temptations schreef.
Inhoud |
[bewerken] Begin van zangcarrière
Ondanks dat Barrett Strong geboren werd in één van de zuidelijke staten van de Verenigde Staten, namelijk in Mississippi, trok hij al op jonge leeftijd naar het noorden van het land. Daar kwam hij te wonen in Detroit, in de staat Michigan, omdat daar meer werk was dan in het zuiden van de VS. Strong kwam er echter niet werken in de autoindustrie, waar de stad bekend om is, maar ging een carrière in de muziekwereld achterna. In eerste instantie was dit als zanger. In 1959 kreeg hij een contract aangeboden bij Motown, een platenmaatschappij die toen nog slechts op regionale schaal hits scoorde. In augustus bracht Barrett Strong echter het nummer "Money (That's What I Want)" uit. Dit nummer was geschreven door de baas van het label, Berry Gordy, in samenwerking met Janie Bradford. Het thema van het nummer, dat de verteller geld nodig heeft, was gebaseerd op het feit dat Gordy geld nodig had om zijn platenmaatschappij uit te kunnen breiden. "Money (That's What I Want)" sloeg aan bij het Amerikaanse publiek en werd begin 1960 de eerste hit die Motown zou hebben. Op de poplijst miste het net de top 20, terwijl het op de R&B-lijst een #2 hit werd. Hierdoor kreeg Gordy het geld dat hij nodig had om Motown uit te kunnen breiden. "Money (That's What I Want)" zou later onder andere gecoverd worden door The Beatles, The Supremes en Jr. Walker & The All Stars. Met "Yes, No Maybe So", de opvolgersingle, wist Strong echter geen hit te scoren. Niet veel later besloot hij zijn zangcarrière dan ook te stoppen.
[bewerken] Componist
Halverwege de jaren zestig ging Barrett Strong deeluitmaken van de vaste groep songwriters van Motown. Dit gebeurde rond de tijd dat zeer succesvolle schrijvers als Brian Holland, William Stevenson, Lamont Dozier en Eddie Holland de platenmaatschappij verlieten. In feite was Strong de vervanger van Eddie Holland als schrijver in het team van Norman Whitfield. Die had namelijk met de oudste van de gebroeders Holland al hits geschreven als "(I Know) I'm Losing You" en "Ain't Too Proud To Beg". Toen Eddie Holland echter Motown verliet vanwege onenigheid over zijn contract, nam Barrett Strong zijn plaats in. Aanvankelijk deed hij dit samen met Roger Penzabene. Deze twee schreven samen met Norman Whitfield de hits "I Wish It Would Rain", "You're My Everything" en "I Could Never Love Another (After Loving You)" voor The Temptations. Daarnaast schreven Penzabene en Strong zonder Whitfield, maar met Cornelius Grant, "Take Me In Your Arms And Love Me" voor Gladys Knight & The Pips. In 1968 kwam Barrett Strong echter alleen nog met Norman Whitfield samen te werken. Dat jaar pleegde Roger Penzabene namelijk zelfmoord vanwege liefdesverdriet.
Na de dood van Penzabene gingen Barrett Strong in een andere soort stijl schrijven. Alhoewel het duo ook nog liefdesnummers schreef, produceerde ze steeds meer nummers in het psychedelic soulgenre. Vooral The Temptations hadden hier veel succes mee, met hits als "Ball Of Confusion (That's What The World Is Today)", "Cloud Nine" en "Run Away Child, Running Wild". Ook onder andere Marvin Gaye, Gladys Knight & The Pips, The Undisputed Truth, Edwin Starr en The Four Tops kregen echter hits voorgeschoteld door het duo. "I Heard It Through The Grapevine" was nog een hoogtepunt uit deze periode. Nadat het eerder door Gladys Knight & The Pips een #2 hit gemaakt was, zorgde Marvin Gaye er een jaar later voor, met een totaal andere uitgave, dat dit zijn eerste #1 werd.
Na het succes van "Papa Was A Rollin' Stone", een #1 hit voor The Temptations die twee Grammy's opleverde, besloot Norman Whitfield om zonder Barrett Strong als songwriter door te gaan. Hierna schreef Strong geen echte hits meer en verliet hij datzelfde jaar Motown nog, omdat die verhuisde naar Los Angeles. Hij was echter niet de enige die hierom Motown de rug toekeerde. Onder andere veel van The Funk Brothers, de tot dan toe vaste studioband van Motown, Martha Reeves & The Vandellas, The Four Tops en Gladys Knight & The Pips deden hetzelfde.
[bewerken] Vervolg zangcarrière
Nadat Barrett Strong Motown had verlaten tekende hij een contract bij Epic Records. Hij ging weer aan de slag als zanger. Bij Epic bracht hij echter slechts één single uit. Deze behaalde de hitlijsten niet. Daarna tekende hij een contract bij Capitol Records. Daar bracht hij in de jaren zeventig twee albums uit. Zijn singles noch zijn albums werden echter commerciële successen en Barrett Strong geraakte steeds meer in de vergetelheid. Tegenwoordig schrijft hij nog steeds nummers en zingt hij ook nog steeds. Zo bracht hij in 2008 samen met rockzangeres Eliza Neals het album "Stronghold II" uit.
[bewerken] #1 hits geschreven door Barrett Strong
- "I Can't Get Next To You" (The Temptations)
- "I Heard It Through The Grapevine" (Marvin Gaye)
- "Just My Imagination (Running Away With Me)" (The Temptations)
- "Papa Was A Rollin' Stone" (The Temptations)
- "War" (Edwin Starr)