Barry Madlener
| Barry Madlener | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Geboren | 6 januari 1969 | |||
| Functie | Lid Europees Parlement | |||
| Partij | Leefbaar Rotterdam, PVV | |||
| Politieke functies | ||||
| 2002-2007 | Lid gemeenteraad Rotterdam | |||
| 2006-2009 | Lid Tweede Kamer | |||
| 2009-heden | Lid Europees Parlement, fractievz. | |||
| Parlement & Politiek - biografie | ||||
|
||||
Barry Madlener (Leiden, 6 januari 1969) is een Nederlands politicus. Hij was van 30 november 2006 tot 14 juli 2009 namens de Partij voor de Vrijheid (PVV) lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Sindsdien is hij fractieleider van de PVV in het Europees Parlement. Daar is hij lid van de commissie Buitenlandse Zaken.[1]
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
Madlener is opgegroeid in Oostvoorne. Nadat hij zijn havo-diploma had behaald, volgde hij een opleiding makelaardij. Hij was hierna geruime tijd een makelaar in bedrijfspanden. Op 14 maart 2002 werd hij geïnstalleerd als lid van de gemeenteraad van Rotterdam voor Leefbaar Rotterdam. Hij was ook betrokken bij de oprichting van Leefbaar Nederland, waar hij zich aanmeldde bij Kay van de Linde.
[bewerken] Bij Leefbaar Rotterdam
Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2002 stond Madlener als nummer 11 op de lijst van Leefbaar Rotterdam, de plaatselijke partij die werd aangevoerd door Pim Fortuyn, die later dat jaar zou worden vermoord.[2] Madlener gold als een "vertrouweling van Pim Fortuyn".[3]
De partij behaalde bij deze "historische verkiezingen" op 6 maart 2002 17 zetels, ook tot zijn eigen verbazing (hij rekende op "6 à 8 zetels"). Na het behalen van zijn zetel in de gemeenteraad, op 33-jarige leeftijd, fungeerde hij als persvoorlichter van de fractie.[4][5] In de fractie kreeg hij de "fysieke infrastructuur" van de stad in zijn portefeuille.[6] In die hoedanigheid werd hij een vurig pleitbezorger voor de aanleg van een campus bij de Erasmus Universiteit.[7]
Als lid van de gemeenteraad te Rotterdam voor Leefbaar Rotterdam maakte hij zich ook hard voor een verbod op het dragen van hoofddoekjes door gemeenteambtenaren. Hij stelde twee moties op: een voor het verbod op het dragen van "religieuze uitingen" voor ambtenaren, en een zelfde motie voor het onderwijs. Ook stelde hij dat op de scholen moslimmeisjes verplicht moesten worden te sporten samen met jongens.[8]
[bewerken] Bij de PVV
In 2005 sloot Madlener zich bij Geert Wilders aan toen deze uit de VVD stapte. Toen was de LR-leider nog niet bezig met zijn landelijke partij EénNL.[9] Madlener was een van de opvallende namen op de kandidatenlijst van de Partij voor de Vrijheid bij de Tweede Kamerverkiezingen 2006. In augustus 2006 werd de kandidatenlijst bekend gemaakt. Hij verklaarde dat de overstap naar Wilders' partij voor hem "een logische stap" zou zijn: "Ik steun Wilders al vanaf het moment dat hij uit de VVD is gestapt. Hij heeft lef en moed. Hij heeft veel over zich heen gekregen, net als Pim Fortuyn ooit, en is toch doorgegaan. Daar heb ik veel respect voor."
Dat hij zich niet heeft aangesloten bij de nieuwe partij EénNL van Pastors (Leefbaar Rotterdam) en Eerdmans (LPF) was volgens hem evengoed verklaarbaar: "Toen ik me bij Wilders aansloot, was er nog niets bekend van de landelijke ambities van Pastors. Het liefst had ik gezien dat Pastors en Wilders samen zouden gaan, maar helaas zijn ze het niet eens geworden op een aantal punten."[10] Op 12 december 2006 hield hij zijn maidenspeech bij de begroting voor het ministerie van VROM.
Op 5 april 2009 maakte Madlener samen met fractieleider Wilders in een vraaggesprek met De Telegraaf bekend dat hij lijsttrekker wordt voor de PVV tijdens de Europese Verkiezingen van 4 juni 2009.[11] De PVV haalde 4 zetels binnen en werd hiermee, na het CDA, de tweede grootste partij van Nederland in het Europees Parlement. Madlener kreeg 382.610 stemmen, bijna 50.000 stemmen meer dan Wilders, de lijstduwer. Op 25 juni 2009 nam Madlener samen met collega-Kamerlid Wim van de Camp afscheid van de Tweede Kamer. De afscheidswoorden van Kamervoorzitter Gerdi Verbeet waren: "U was een aimabel en kleurrijk Kamerlid met een hoge aaibaarheidsfactor". Opvolger van Madlener wordt Richard de Mos.[12] Op 14 juli 2009 werd Madlener als één van de acht parlementariërs gekozen als stembureaulid om toezicht te houden op de verkiezing van de parlementsvoorzitter. Ook hield hij een twee minuten durende speech over het Zweedse EU-voorzitterschap.[13]
Op 20 augustus 2009 zei Madlener over de verkiezingen in Afghanistan en de Afghaanse president Hamid Karzai: "Dat kun je nooit een succes noemen. 73 aanslagen is verschrikkelijk. Maar het is ook een verschrikkelijk land." Samen met het CDA en de SGP was hij verbaasd over de opmerking van Karzaï dat de verkiezingen in zijn land een succes waren.[14]
Op 23 oktober 2009 gaf Madlener aan dat zijn partij de maandelijkse fractievergoeding van 4200 euro per parlementslid voor 90% zal weigeren omdat hij dit "schandelijk veel" vindt.[15]
Op 26 oktober 2010 werd bekend dat een confrontatie tussen de PVV-leider en de Turkse minister van Europese Zaken Egemen Bagis in mei 2010 niet werd opgenomen in de notulen van het Europees Parlement. Aanleiding hiervoor was de kritische vraag van Madlener over het weigeren van een Tweede Kamer-delegatie door de Turkse regering omdat Wilders mee zou komen: U bent wel goede vriendjes met de Iraanse dictator Mahmoud Ahmadinejad, terwijl u mijn partijleider weigert. Het is een schande. De Turkse bewindsman verweet vervolgens Madlener te lijden aan die ziekte racisme. Meneer Madlener, wij zullen u genezen. Op 16 december 2011 reageerde hij op zijn schriftelijke die vervolgens werd geweigerd over Khaddafi: Toen ik vorig jaar Khaddafi een schurk en een dictator noemde waar we geen zaken mee zouden moeten doen, werd ik weggehoond door mijn collega-parlementariërs!.
Op 6 juli 2011 - de eerste dag dat Polen het voorzitterschap van de Europese Unie had - zei Madlener tijdens een debat dat Nederland “geen Poolse werklozen en Roemeense bedelaars wil onderhouden”. Dit leidde tot een reeks verontwaardigde reacties, waaronder een brief van Europese christendemocraat Zasada, waarin deze er onder andere op wees dat op Nederlandse oorlogsbegraafplaatsen talloze Polen liggen begraven, die geholpen hebben bij de bevrijding van Nederland in de Tweede Wereldoorlog.[16]
In oktober 2011 verklaarde Madlener het "logisch" te vinden dat de PVV-fractie in het Europees Parlement na de verkiezingen van 2014 zou gaan samenwerken met andere eurosceptische partijen, zoals de Deense Volkspartij, de Ware Finnen en de United Kingdom Independence Party.[17]
[bewerken] Privé
Madlener is woonachtig in Rockanje en heeft gedurende zijn jeugd - samen met zijn ouders en oudere zus - in het Zuid-Hollandse kustplaatsje Oostvoorne gewoond. Later is hij naar Rotterdam verhuisd om te studeren.
Bronnen en/of noten
|
 |
Europees Parlementsleden voor de PVV (lijst) |  |
|---|---|---|
|
Lucas Hartong · Barry Madlener · Laurence Stassen · Auke Zijlstra |
||
|
Europees Parlementsleden voor Nederland (lijst) | |
|---|---|---|
|
Hans van Baalen (VVD) · Bas Belder (SGP) · Thijs Berman (PvdA) · Emine Bozkurt (PvdA) · Wim van de Camp (CDA) · Marije Cornelissen (GroenLinks) · Peter van Dalen (ChristenUnie) · Bas Eickhout (GroenLinks) · Gerben-Jan Gerbrandy (D66) · Lucas Hartong (PVV) · Dennis de Jong (SP) · Esther de Lange (CDA) · Kartika Liotard (onafhankelijk) · Barry Madlener (PVV) · Toine Manders (VVD) · Judith Merkies (PvdA) · Jan Mulder (VVD) · Lambert van Nistelrooij (CDA) · Ria Oomen (CDA) · Judith Sargentini (GroenLinks) · Marietje Schaake (D66) · Laurence Stassen (PVV) · Daniël van der Stoep (onafhankelijk) · Sophie in 't Veld (D66) · Corien Wortmann (CDA) · Auke Zijlstra (PVV) |
||
