Barry Ryan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barry Ryan
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Barry Ryan (24 oktober 1948) is een Britse zanger. Hij is vooral bekend van zijn nummer 1-hit Eloise uit 1968. Hij werkt veel samen met zijn tweelingbroer Paul Ryan

Barry wordt geboren in Leeds als Barry Sapherson als zoon van Lloyd Sapherson en zangeres Marion Ryan. In 1958 staat zij in de Britse top 10 met Love me forever.

De broers gebruiken later de achternaam van hun moeder, want op hun vijftiende beginnen ook Barry en Paul met zingen als The Ryan Twins. Op hun zeventiende krijgen ze hun eerste platencontract. Met acht singles behalen zij met producer Les Reed vervolgens tussen 1965 en 1967 een notering in de Britse hitparade. Hun eerste hit Don't bring me your heartaches bereikt er de 13de plaats en is daarmee hun grootste succes. Er volgen nog enkele bescheiden hits, zoals Missy Missy in 1966. Zowel hun zangstijl als songs doet denken aan een ander bekend Brits duo, Peter & Gordon.

Paul raakt echter overspannen, omdat hij de druk als beroemdheid niet aankan. Daarom kiezen de broers voor een andere aanpak: Paul gaat schrijven en Barry gaat zingen.

In 1968 is het meteen raak: Eloise, een melodramatisch en orkestraal nummer, wordt een wereldhit. Het staat vier weken op nummer één in de Nederlandse Top 40 en totaal gaat de single wereldwijd meer dan zeven miljoen keer over de toonbank. In Zwitserland is het de bestverkochte single van 1969.

Het succes wordt geprologeerd in 1969 met hits als Love is love en in 1970 met Kitsch. Singles als The hunt en Magical spiel doen het tussendoor wat minder goed. In 1971 heeft hij een grote hit in Frankrijk met de single Red Man, het bereikt de 2de plaats in de Franse hitparade.[1] Begin 1972 is er een laatste hitparadenotering voor Can't let you go. Daarna neemt zijn succes af.

Barry blijft echter populair in Duitsland. Daarom neemt hij in 1972 ook een Duitstalige single op: Zeit macht nur vor dem Teufel halt. Deze compositie van Paul was in mei 1971 al eens door Eurovisiesongfestival-winnares Dana uitgebracht onder de titel Today.

In de jaren tachtig besluit Barry een rustperiode te nemen. Daarna gaat hij wederom in Duitsland optreden, waar hij dankzij zijn zangkwaliteiten, en daarbij zijn charismatische en fotogenieke uitstraling, nog steeds een ster is.

Over zijn rustperiode gaan de wildste geruchten: hij zou zware brandwonden hebben opgelopen in de studio en daarom niet meer publiekelijk optreden. Deze geruchten blijken echter onjuist.

Paul overlijdt op 29 november 1992 aan kanker. Zijn moeder Marion, dan 67, overlijdt op 15 januari 1999.

Discografie[bewerken]

Hit-Singles[bewerken]

Paul and Barry Ryan

  • 1965: Don't Bring Me Your Heartaches (UK # 13)
  • 1966: Have Pity On The Boy (UK # 18)
  • 1966: I Love Her (UK # 17)
  • 1966: I Love How You Love Me (UK # 21)
  • 1966: Have You Ever Loved Somebody (UK # 49)
  • 1966: Missy Missy (UK # 43)
  • 1967: Keep It Out Of Sight (UK # 30)
  • 1967: Claire (UK # 47)

Barry Ryan

  • 1968: Eloise (UK # 2)
  • 1969: Love Is Love (UK # 25)
  • 1969: The Hunt (UK # 34)
  • 1969: Colour Of My Love
  • 1970: Magical Spiel (UK # 49)
  • 1970: Kitsch (UK # 37}
  • 1970: We Did It Together
  • 1971: It Is Written
  • 1971: Red Man
  • 1972: Can't Let You Go (UK # 32)
  • 1972: Sanctus, Sanctus Hallelujah
  • 1976: Judy
  • 1976: Where Were You

Albums[bewerken]

  • 1967: Two of a kind (The Ryans = Paul and Barry Ryan)
  • 1968: Paul and Barry Ryan (Paul and Barry Ryan)
  • 1968: Barry Ryan Sings Paul Ryan
  • 1969: Barry Ryan 2
  • 1970: Barry Ryan 3
  • 1971: Red Man
  • 1972: Sanctus Sanctus Hallelujah
  • 1982: Eloise (compilatie)

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Eloise 100 97 83 117 108 141 127 145 70 110 258 261 365 410 553

Referenties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Murrells, Joseph, The Book of Golden Discs, Barrie and Jenkins Ltd, London, 247 & 267 ISBN 0-214-20512-6.