Baureihe 601

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
DB treinstel VT 11.5 bij München

De Baureihe 601, vroeger bekend als VT 11.5 was een voor de TEE-dienst gebouwd dieseltreinstel van de Deutsche Bundesbahn.

Trein en techniek[bewerken]

Voor het TEE-net dat in 1957 van start ging ontwikkelde de Deutsche Bundesbahn een dieseltreinstel met luxe rijtuigen, de VerbrennungsTriebwagen 11.5. Voor het ontwerp werd teruggegrepen op diverse studies die door Kruckenberg sinds 1930 waren verricht. In 1954 was voor de verbinding Hamburg-Bazel de VT 10 op de rails verschenen. Deze trein had een dag en een nacht versie. De dagtrein had korte rijtuigen die waren voorzien van een-assige jacobsdraaistellen. Omdat dit bij de VT 10 een onrustige loop veroorzaakte is voor de TEE stellen weer gekozen voor gewone draaistellen. Het treinstel bestond uit twee motorrijtuigen op kop, een concept dat later door de TGV en ICE is overgenomen. Tussen de motorrijtuigen bevonden zich vijf rijtuigen: een coupérijtuig, een barrijtuig, een restauratierijtuig, een salonrijtuig en nogmaals een coupérijtuig. Indien nodig konden nog drie rijtuigen worden toegevoegd. In 1962 hebben de treinstellen model gestaan voor de Deense Lyntog treinen.

Trans Europ Express[bewerken]

De Deutsche Bundesbahn startte haar TEE diensten met vier treinen. Omdat nog niet alle VT 11.5 waren afgeleverd zette de DB op 2 juni 1957 de VT 08 en zelfs de vooroorlogse VT 07 in in haar TEE treinen. Zodra het mogelijk was werden ze vervangen door de VT 11.5:

Op 29 mei 1960 werd materieel geruild tussen de Paris-Ruhr en de TEE Parsifal zodat de VT 11.5 ook in de Parsifal werd ingezet. In 1965 was de elektrificatie in Duitsland zover gevorderd dat op een aantal verbindingen kon worden overgeschakeld op getrokken treinen met elektrische tractie. De vrijgekomen treinstellen konden toen elders worden gebruikt:

In 1972 kwam een eind aan de TEE dienst voor de, inmiddels als Baureihe 601 genummerde, treinstellen.

Intercity[bewerken]

In 1972 werden twee stellen voorzien van gasturbines (serie 602), door de oliecrisis in 1973 is van verdere ombouw van de treinstellen afgezien. Na de TEE-dienst zijn de treinstellen ingezet op het binnenlandse Intercity-net en als vakantietrein. Voor de vakantietrein "Alpensee express" was een aantal rijtuigen omgebouwd tot 2e klasse. Op 10 april 1988 kwam ook aan deze diensten een einde en werden de treinen opgeslagen in Italië. In 1990 werd een stel teruggehaald om te worden ingezet in de "Max Liebermann", de Intercity die in samenwerking van de West-Duitse Bundesbahn en de Oost-Duitse Reichsbahn werd ingezet tussen Berlijn en Hamburg.

Trivia[bewerken]

Van dit type treinstel is een exemplaar door de ESG (Eisenbahn­ und Sonderwagen­ Betriebsgesellschaft mbH - Blue Star Train ) in gebruik als stationair restaurant.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • T. Berndt, Reisen 1. Klasse VT 11.5, Irsee 2002
  • M. Mertens en J.P. Malaspina, La legende des Trans Europ Express, Vannes 2007
  • P. Goette, TEE-Züge in Deutschland, Freiburg 2008