Bechdeltest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De bechdeltest is een informele test die gebruikt kan worden om fictie te testen op seksisme. Een film slaagt voor de test als er minstens twee vrouwelijke personages zijn, die met elkaar praten en dat gesprek niet alleen maar over een man gaat.

Geschiedenis[bewerken]

Virginia Woolf deed in haar essay "A Room of One's Own" uit 1929 de observatie dat vrouwelijke personages in fictie vaak gedefinieerd worden door hun relatie met de mannelijke personages. In 1985 schreef Alison Bechdel een stripje getiteld "The Rule" in de serie "Dykes to Watch Out For" waarin een stripfiguur vertelt dat ze alleen films kijkt waarin minstens twee vrouwen voorkomen, die met elkaar praten, over iets anders dan een man. De bechdeltest werd genoemd naar de bedenkster van deze strip. In de jaren 2010 werd de test bekender en kwamen er varianten, zo vinden sommigen dat beide vrouwen bovendien met naam genoemde personages moeten zijn.

Toepassing[bewerken]

Veel bekende films, waaronder velen die als meesterwerk beschouwd worden, slagen niet voor deze test. Ongeveer de helft van de grote Hollywoodfilms bevat ofwel te weinig vrouwen (hooguit één) of niet de gewenste communicatie. Verklaringen zijn overwegend mannelijke scenarioschrijvers en het feit dat films traditioneel voor een mannelijk publiek worden geschreven. Hoewel oorspronkelijk bedacht voor films, kan de test ook op andere verhalende media worden toegepast, zoals computerspellen, stripverhalen en boeken.

Kritiek[bewerken]

Het kan niet worden gezegd dat elke film die voor de test faalt, automatisch seksistisch in aard is. Sommige films bevatten weinig of geen vrouwelijke personages vanwege de omgeving waarin ze zich afspelen, zoals The Shawshank Redemption (in een mannengevangenis) of The Name of the Rose (in een middeleeuws klooster). Een film als Antichrist bevat überhaupt maar twee personages (een man en een vrouw) en slaagt dus ook niet voor de omgekeerde bechdeltest.[1] Omgekeerd kunnen films waarin inderdaad een gesprek tussen twee vrouwen plaatsvindt dat niet over mannen gaat nog steeds misogyn van aard zijn. Een ander kritiekpunt is dat het soms lastig is om te bepalen of een conversatie tussen twee vrouwen over mannen gaat, bijvoorbeeld als het terloops wel even over een man gaat, maar dat niet het centrale punt het gesprek is.

Verwante begrippen[bewerken]

  • De 'finkbeinertest' is een checklist met onderwerpen die niet ter sprake zouden moeten komen in interviews met vrouwelijke wetenschappers. Zo wordt aan vrouwelijke wetenschappers vrijwel altijd gevraagd hoe ze hun carrière en hun kinderen combineren, terwijl dat nooit aan mannelijke wetenschappers gevraagd wordt.[2]
  • Het 'smurfinprincipe' is het principe dat een groep personages meestal bestaat uit een aantal mannen en slechts één vrouw. De mannen vertegenwoordigen dan verschillende karakters terwijl de vrouw gewoon de vrouw is.[3][4]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

  1. (en) Antichrist (2009) Bechdel Test Movie List
  2. (en) Finkbeiner test in de Engelse Wikipedia
  3. (en) Hers; The Smurfette Principle Katha Pollitt, The New York Times, 7 april 1991
  4. (en) The Smurfette Principle TV Tropes