Het Beeldenpark Gemeentemuseum Den Haag is een collectie moderne en hedendaagse beelden in de beeldentuin rond het Gemeentemuseum Den Haag aan de Stadhouderslaan in Den Haag.
- Kind met eend en vogeldrinkbak (1932) van Fransje Carbasius (geplaatst in 1949)
- Icarus (1974) van Piet Esser
- Untitled Object (1983) van Donald Judd
- Jacob en de Engel (1956/58) van Carel Kneulman
- Staand en liggend (1972) van Jan Maaskant
- Large Locking Piece (1965) van Henry Moore
- Vrouw (1953) van Charlotte van Pallandt
- Doornuittrekker van een onbekende beeldhouwer
- Big Fish Day (avant la lettre) (2002) van David Bade
- Model voor het reliëf met geometrische figuren (1988-1990) van Sol LeWitt[1]
- World Axis (1997-2006) van Jürgen Partenheimer
Tot de collectie kan worden gerekend een sculptuur in de tuin voor het naastgelegen Museon:
|
|
|
1. Kind met eend en vogeldrinkbak
|
|
|
|
9. Big Fish Day (avant la lettre)
|
|
|
|
10. Reliëf met geometrische figuren
|
|
|
|
Zes sculpturen van Carel Visser
|
|
- ↑ Enno Develing (1933-1999) - die in 1968 de eerste grote tentoonstelling over minimal art samenstelde in het Gemeentemuseum - had Sol LeWitt gevraagd een beeldengroep te maken voor het nieuwe gebouw van het Museon dat naast het Gemeentemuseum is neergezet. Sol LeWitt had de vijf stereometrische figuren in een rij gepland: twee daarvan middenin de vijvers van het Gemeentemuseum en drie op een rood betegeld breed pad voor het nieuwe gebouw van het Museon. Alle vijf vormen zouden 330 cm hoog worden en uitgevoerd in gemetselde baksteen. Dit ontwerp heeft het niet gehaald en daarom staat daar nu de beeldengroep van Carel Visser (De directie/het personeel van het Museon wilde geen kunst opgedrongen krijgen door de directie/het personeel van het Gemeentemuseum).
Het ontwerp is daarna tweedimensionaal aangebracht op de gevel van het Schamhart-gebouw, thans het GEM/Fotomuseum Den Haag. Sol LeWitt heeft het ontwerp opgedragen aan Josine de Bruyn Kops, de in 1986 overleden partner van Enno en toenmalig directeur van het Catharina Gasthuis, nu MuseumgoudA. Schamhart was helemaal niet blij dat op zíjn architectonische creatie zonder overleg versieringen werden aangebracht. Zijn gebouw had dat helemaal niet nodig en hij heeft getracht de reliëfs verwijderd te krijgen, zonder resultaat.
