Beerdiertjes
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Beerdiertjes | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Hypsibius dujardini |
|||||||
| Taxonomische indeling | |||||||
|
|||||||
| Stam | |||||||
| Tardigrada Spallanzani, 1777 |
|||||||
| Beerdiertjes op |
Beerdiertjes of mosbeertjes (Tardigrada) zijn een stam (phylum) van de dieren.
Het zijn kleine, gesegmenteerde diertjes die leven in een vochtige omgeving. Ze komen overal op de wereld voor in zout of zoet water, maar ook in vochtige omgevingen op het land, bijvoorbeeld in mossen. Ze zijn te vinden op grote hoogte in de Himalayas (boven 6.000 m), tot in de diepzee (beneden 4.000 m) en van de polen tot aan de evenaar. De grootte varieert van minder dan 0,1 tot circa 1,5 mm.
De stam van beerdiertjes omvat de klassen Heterotardigrada, Mesotardigrada en Eutardigrada.
Naar verluidt is de klasse Mesotardigrada in 1937 ontdekt in een hete bron bij Nagasaki in Japan, maar is de soort na een aardbeving uitgestorven.
[bewerken] Overlevingsstrategieën
Een opmerkelijke eigenschap van beerdiertjes is cryptobiose (schijndood): ze kunnen onder omstandigheden van langdurige droogte, koude of warmte overleven. Beerdiertjes die op mossen leven zijn eraan gewend, dat het mos soms volledig uitdroogt en kunnen overleven door te verschrompelen tot een soort zak-achtige vorm.
In september 2007 is bij een ruimte-experiment een aantal beerdiertjes de ruimte in geschoten in een soort kooitje. Daar bleken ze de koude, de kosmische straling en het bijna-vacuüm tien dagen lang te kunnen overleven. Alleen de UV-straling (daar duizendmaal sterker dan op aarde) bleek cellen en het daarin aanwezige DNA bij veel diertjes te hebben beschadigd. Een aantal van hen overleefde echter [1] [2] [3] [4].
[bewerken] Externe links
- http://species.wikimedia.org/wiki/Tardigrada
- beerdiertjes (museumkennis.nl)
- Tardigrada Newsletter
- Tardigrada - Films en Beelden
| Referenties: |
|
| Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Tardigrada van Wikimedia Commons. |

