Beetlejuice

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Beetlejuice
Tagline The Name In Laughter From The Hereafter
Regie Tim Burton
Producent Michael Bender
Richard Hashimoto
Larry Wilson
Scenario Tim Burton
Michael McDowell
Larry Wilson
Warren Skaaren
Hoofdrollen Geena Davis
Alec Baldwin
Michael Keaton
Muziek Danny Elfman
Montage Jane Kurson
Cinematografie Thomas E. Ackerman
Distributie Warner Bros.
Première 1988
Genre Humor/fantasy
Speelduur 92 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $15.000.000,-
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Beetlejuice is een Amerikaanse komische fantasyfilm uit 1988 onder regie van Tim Burton. De titel is een woordgrapje: Betelgeuse klinkt in het Engels als beetlejuice. De titel verwijst ook naar het gedeelte waarin Lydia hints speelt met Betelguese, om achter zijn naam te komen. Betelguese laat eerst een kever zien (beetle) en daarna een pak sinaasappelsap (juice) De film werd geproduceerd door The Geffen Film Company voor Warner Bros. Pictures.

Beetlejuice won onder meer een Academy Award voor beste make-up en Saturn Awards voor beste horrorfilm, beste make-up en beste bijrolspeelster (Sylvia Sidney).

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Barbara (Geena Davis) en Adam Maitland (Alec Baldwin) komen om bij een auto-ongeluk. Ze komen na het ongeluk thuis, maar weten eigenlijk niet wat er gebeurd is. Ze vinden het Handbook for the Recently Deceased en komen erachter dat ze het ongeluk niet hebben overleefd. Ze blijven als geest opgesloten in het grote, oude huis waar ze woonden. Hun rust wordt verstoord als de familie Deetz in het huis wil trekken. De Maitlands blijken niet eng genoeg als spoken om ze weg te jagen. Ze raken bevriend met Lydia Deetz (Winona Ryder), de gothic dochter van het gezin en de enige mens die de geesten kan zien. Na een waarschuwing van hun helper uit de geestenwereld Juno (Sylvia Sidney) schakelen ze de hulp in van de - naar eigen zeggen - 'bio-exorcist' Betelgeuse (Michael Keaton), roepnaam Beetlejuice. Hij moet de mensen voor hen het huis uit te jagen. Als de Maitlands erachter komen dat de tactieken van Beetlejuice levensgevaarlijk zijn, willen ze hem terugsturen naar de Netherworld, maar hij heeft hier zelf weinig trek in.

Rolverdeling[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • In het originele script, waren de scènes en personages meer morbide; de wachtkamerscènes waren duivelser. Eerst zou Wes Craven de film regisseren. Toen Keaton zijn scènes begon te filmen, zag Burton de mogelijkheid meer een duistere komedie te maken dan een horrorfilm. Craven verliet het project om te werken aan A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors.
  • In vroegere versies van het script was Lydia een bijpersonage. In plaats van haar, was haar schattige zes jaar oude halfzusje Cathy bedoeld om met de Maitlands bevriend te raken. Uiteindelijk werden de twee personages gecombineerd.
  • De studio vond de titel Beetlejuice maar niks en wilde de film House Ghosts noemen. Als grapje stelde Burton voor de film Scared Sheetless (Engels woordgrapje) te noemen en was met afschuw vervuld toen de studio het daadwerkelijk overwoog.
  • In het begin van het stuk waarin Barbara en Adam naar Juno's kantoor gaan en hun gezichten vervormen, was een bioscoopzaal vol geesten te zien door Juno's kantoorraam. Dit effect ging verloren in televisie-uitzendingen, maar toen de film in bioscopen draaide, gaf het de illusie dat het publiek werd bekeken door de doden in een bioscoop aan de andere kant van het scherm. Tussen de geesten en het publiek zijn een rood en groen skelet te zien, identiek aan de skeletten later te zien in Burtons latere film Mars Attacks!.
  • Aan het einde van Beetlejuice is het personage Jack Skellington te zien. Hij was het hoofdpersonage in The Nightmare Before Christmas, die zo'n vijf jaar later verscheen.
  • Keaton speelt het hoofdpersonage, maar besteedde niet meer dan twee weken aan het filmen van zijn scènes. Hij komt voor in 17,2 van de 92 minuten die de film duurt.

Tekenfilmserie & vervolg[bewerken]

  • Beetlejuice werd in 1989 gevolgd door een tekenfilmserie die twee jaar liep. Regisseur Burton stond verschillende keren op het punt een tweede film te maken, maar zag er telkens iets tussenkomen.