Beleg van Ruad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Beleg van Ruad
Onderdeel van Kruistochten
Cours de la forteresse d'Arouad.jpg
Datum 28 september 1302
Locatie Arwad, huidig Syrië
Resultaat Overwinning van de Mamlukken
Strijdende partijen
Hughes de Payns.svg Tempeliers Mameluke Flag.svg Mamelukken
Commandanten
Barthélemy de Quincy onbeken
Troepensterkte
120 ridders
500 boogschutters
400 burgers
Onbekend
16 schepen
Verliezen
Iedereen Onbekend
Kruisvaart Veldslagen in de Levant (1096-1303)

Eerste Kruistocht
Xerigordon · Civetot · Nicea · 1ste Dorylaeum · 1ste Antiochië · Ma'arrat · 1ste Jeruzalem · 1ste Ashkelon


Inter-Kruisvaart periode
Melitene · Kruisvaart van 1101 · Harran · Artah · Ramla · 1ste Tripoli · Sidon · 1ste Shaizar · Al-Sannabra · Sarmin · Ager Sanguinis · Hab · Slag bij Yibna · Azaz · Marj es-Suffar · Ba'rin · 2de Shaizar · Edessa · Bosra


Tweede Kruistocht
2de Dorylaeum · Ephesus · Meander · Mont Cadmus · Damascus


Inter-Kruisvaart periode
Inab · Aintab · 2de Ashkalon · Kruisvaardersinvasie van Egypte · Meer van Huleh · al-Buqaia · 1ste Bilbeis · Harim · al-Babein · 2de Bilbeis · 1ste Damietta · Montgisard · Marj Ayyun · Jakobs Voorde · kasteel Belfort · Al Fule · Kerak · Cresson · Hattin · 2de Jeruzalem · Tyrus


Derde Kruistocht
Iconium · 1ste Akko · Arsuf · Jaffa


Vijfde Kruistocht
3de Jeruzalem · 2de Damietta


Nasleep van de Zesde Kruistocht
4de Jeruzalem · La Forbie


Zevende Kruistocht
3de Damietta · Al Mansurah · Fariskur


Late Kruisvaart Periode
Caesarea · Haifa · 2de Arsuf · 2de Antiochie · Krak des Chevaliers · 2de Tripoli · 3de Tripoli · 2de Akko · Ruad ·

Het beleg van Ruad vond plaats in het jaar 1302 in de nasleep van de kruistochten in het Midden-Oosten. Arwad/Ruad was de laatste christelijke vesting aan de Syrische kust en werd in het jaar 1302 door een leger van Mamelukken aangevallen. Het eiland werd verdedigd door de Tempeliers onder leiding van Barthélemy de Quincy.

Aanloop[bewerken]

In de voorgaande 200 jaar werden de kruisvaardersstaten langzamerhand steeds kleiner door de vele oorlogen met de moslims. Na de val van Jeruzalem werd Akko de hoofdstad, maar amper een eeuw later werd ook deze stad door de moslims veroverd. Het hoofdkwartier werd snel verplaatst naar het noordelijk gelegen Tartous, maar ook deze stad viel al snel. De kruisvaarders trokken zich langzamerhand terug op het eiland Cyprus.

In 1300 nam Hendrik II van Cyprus het plan op zich om Tartous terug te veroveren tezamen met de drie grote ridderorden (Tempeliers, Hospitaliers en de Duitse Orde). Arwad dat op enkele kilometers van Tartous lag, was nog steeds in christelijke handen en vanaf hier zouden veel troepen getransporteerd worden naar het vasteland. Hier zouden ze de hulp krijgen van de Mongoolse vorst Ghazan. Doordat de komst van de Mongolen op zich liet wachten, ging de geplande invasie niet door.

Beleg[bewerken]

De Tempeliers hadden Arwad verkregen als hun eigen vesting, het bezit hiervan was bevestigd door paus Bonifatius VIII. Over het garnizoen in de plaats had Barthélemy de Quincy, maarschalk van de tempeliers, het gezag. In 1302 zonden de Mamelukken zestien schepen met bemanning naar Tripoli en niet lang daarna begon de belegering van het eiland. Tijdens de gevechten om de plaats stierf De Quincy. De overige ridders werden uitgemoord en de plaatselijke christelijke bevolking werd gevangengenomen en als slaven afgevoerd naar Caïro.

Nasleep[bewerken]

Arwad was het laatste christelijke bolwerk in het Heilige Land en door het veroveren van de eilandvesting werden de laatste aspiraties voor het veroveren van grondgebied op het vasteland de bodem ingeslagen. Er werd nog één enkele poging ondernomen om de stad Damur te veroveren, maar het christelijke leger werd hard verslagen.

Bronnen[bewerken]

  • Demurger, Alain: Jacques de Molay. Payot, 2007 (ISBN 2-228-90235-7).
  • Barber, Malcolm: The Trial of the Templars. Cambridge University Press, 1978 (ISBN 0-521-45727-0).
  • Barber, Malcolm: The New Knighthood. A History Of The Order Of The Temple. Cambridge University Press, 1995 (ISBN 0-521-55872-7).
  • Jackson, Peter: Mongols and the West: 1221–1410. Longman, 2005 (ISBN 0-582-36896-0).