Belfort van Sluis
Het belfort van Sluis is een raadhuis waarvan de bouw mogelijk in 1386 is begonnen. Het is het enige belfort in Nederland. De meeste belforten bevinden zich in België en Noord-Frankrijk.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
Oorspronkelijk heette het poorthuis en was bestemd voor vergaderingen en feesten, naar analogie van de Poortersloge in Brugge. Hiernaast bevond zich het schepenhuis.
In 1393 woedde er een brand in beide gebouwen, waarna het schepenhuis werd hersteld, maar het poorthuis pas in 1423. De schepenzaal werd toen ook naar het poorthuis overgebracht.
Het Schepenhuis is nog in gebruik geweest als waag en werd in 1798 gesloopt. Het poorthuis werd gerestaureerd van 1894-1904, doch verwoest tijdens de geallieerde bombardementen van 11 oktober 1944. Hierbij ging het stadsarchief en een groot aantal kunstschatten verloren. Het belfort werd herbouwd van 1956-1960 als enige van de historische gebouwen in het centrum van Sluis. Ook de klokkenman Jantje van Sluis werd weer op de toren geplaatst.
[bewerken] Gebouw
Het belfort is een rechthoekig gebouw met een ingebouwde toren: het eigenlijke belfort. Dit is een vierhoekige toren met vier uitgekraagde hoektorentjes. Het gebouw is gedeeltelijk van natuursteen. In de kelder bevond zich vroeger het stadsarsenaal. Voorts is er een Raadszaal en een historisch museum. In de Raadszaal bevindt zich een smeedijzeren hek, vervaardigd door Jan Pieter van Baurscheidt de Jonge en afkomstig uit de Vierschaar van het Middelburgse Stadhuis.
[bewerken] Museum
Het Belfort bezit een groot aantal archeologische en kunstvoorwerpen, waaronder schilderijen uit de 15e tot de 18e eeuw, van Peter Paul Rubens, Antoon van Dyck, Van Eertvelt en Karel André van Loo. Ook zijn er onder meer gravures en prenten, hellebaarden, een drinkbeker van het Zakkendragersgilde en een middeleeuwse pijnbank.
Het gebouw is te bezoeken en ook de toren kan beklommen worden.
[bewerken] Oorlogsmonument
In de muur van het Belfort zijn gedenktafels ingemetseld die herinneren aan de vele tientallen slachtoffers die de 11-oktoberbombardementen eisten. Hieronder waren ook tal van vluchtelingen die in Sluis een veilig onderkomen trachtten te vinden.
