Belgicisme (politiek)
Het belgicisme of unitarisme is een politieke opvatting die de Belgische eenheid vooropzet. Het woord werd aanvankelijk meestal door tegenstanders geringschattend gebruikt als benaming voor een opvatting die het Vlaamse, Waalse en Duitstalige streven naar grotere autonomie wil afwijzen of intomen.
Inhoud |
[bewerken] Federaal unionisme
Er dient een duidelijk onderscheid te worden gemaakt tussen de unitaristen die een federale staat voorstaan, waartoe de studie- en drukkingsgroepen Coudenberg en B-Plus behoren, en de voorstanders van een zuiver unitair België, zoals de politieke partijen BUB en Belgische Alliantie.
Tot de eerste groep behoren mandatarissen, ook in Vlaamse partijen, die zich achter de ideeën van B-Plus scharen, zoals onder meer (Freddy Willockx (SP.a), Herman De Croo (VLD), Mark Eyskens en (Wilfried Martens) (CD&V) en Ludo Dierickx (Groen! en SP.a), Pierre Chevalier (VLD) en Willy Claes (SP.a).
[bewerken] Radikaal Unitarisme
Het radicale belgicisme wil het behoud van een onvoorwaardelijke eenheid tussen de Belgen, en het terugdraaien of afschaffen van de Vlaamse, Duitstalige en Waals-Franse autonomie. Voor deze belgicisten moeten de gewesten en gemeenschappen opnieuw bevoegdheden afstaan aan de federale staat (herfederaliseren), of bij voorkeur gewoon worden afgeschaft. De indeling in taalgebieden en de taalwetgeving in België blijven bestaan, alhoewel zij ook gemakkelijker voor een uitbreiding van de tweetaligheid zullen pleiten.
In het institutionele debat in België staat het belgicisme in zijn radikaal-unitaristische vorm, zowel tegenover de Vlaamse Beweging (confederalisten en separatisten), als tegenover het Franstalig-nationalistisch Brusselse FDF, het Waalse autonomiestreven en het Franse rattachisme.
Het belgicisme is eveneens tegen het streven van de Duitstaligen (waaronder Karl-Heinz Lambertz, de voorzitter van de Duitstalige executieve) naar meer regionale autonomie voor de Duitstaligen.
Het belgicisme waarschuwt voor een verder uiteenvallen van de fiscale, financiële en sociale eenheid binnen de Belgische staat. Voor federalisten, zoals B-Plus en de Coudenberggroep worden de gewesten behouden als afzonderlijke bestuursniveaus. Echte belgicisten verkiezen de provincies sterker naar voren te schuiven. Noch de Coudenberggroep, noch B-Plus namen ooit deel aan verkiezingen. De BUB en de Belgische Alliantie deden dit wel, maar bleven met maximaal 0,2% van de stemmen, marginale partijen.
Het belgicisme relativeert de bestaande communautaire problemen (tussen de Franstaligen en Nederlandstaligen) in hoge mate. Niet zelden worden ze zelfs ontkend. Het stelt anderzijds wel een gedragscode in de vorm van een taalhoffelijkheidsakkoord voorop waardoor iedere Belg volwaardig aan het institutionele en/of maatschappelijke leven zou moeten kunnen deelnemen.
Het belgicisme wordt vooral gedragen door Franstalige Brusselaars, sommige Walen en door sommige kringen in Vlaanderen. Pogingen om electoraal door te breken leverden nog weinig successen op. Partijen die expliciet het belgicisme verdedigen (zoals de BUB en haar voorgangers) behaalden slechts verkozenen bij gemeenteraadsverkiezingen (EDB).
Gelet op de eerder pejoratieve bijklank van het woord 'belgicisme', laten politici en andere deelnemers aan het publieke debat zich eerder voorstaan op de naam 'unionisme' of 'federaal unionisme', aangezien de meesten onder hen het federale feit niet ontkennen, maar het binnen de Belgische eenheid willen tot ontplooiing brengen.
[bewerken] Paviagroep
Een aantal academici, behorende tot alle Belgische universiteiten, streven onder de naam Paviagroep naar een uitdiepen van de federale gedachte en steunen onder meer de idee van federale kieskringen voor de federale verkiezingen. Ze worden voornamelijk geleid door de professoren Kris Deschouwer (VUB) en Philippe Van Parijs (UCL).
[bewerken] Front National
Het extreemrechtse Front National, dat tevergeefs enkele pogingen deed om ook in Vlaanderen door te breken, hangt ook het Belgisch unitarisme aan.
[bewerken] Zie ook
- Vivant
- BEB-n
- UNIE (fusie tussen de voormalige partij Nationale Partij en UNIE)
- Linkse Socialistische Partij - Mouvement pour une Alternative Socialiste (LSP-MAS)
- Kommunistische Partij
- PVDA-PTB (Partij van de Arbeid - Parti du Travail de Belgique)
- Sta Op - Debout
