Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Het Belgisch stripmuseum, ook wel het Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal genoemd, is een museum, gewijd aan het Belgische stripverhaal. Het is gelegen in de Zandstraat in Brussel.

Inhoud

1 Het oorspronkelijke gebouw
2 Restauratie en nieuwe functie
3 Het Belgisch stripmuseum
4 Lijst van de tentoongestelde striptekenaars
5 Trivia
6 Zie ook
7 Officiële site

[bewerk] Het oorspronkelijke gebouw

Het gebouw werd in 1905 in Art Nouveaustijl gebouwd door de befaamde architect Victor Horta en was oorspronkelijk een warenhuis voor Charles Waucquez, handelaar in stoffen. Toen Waucquez in 1920 overleed begon het pand te verkommeren en na 1970 sloot de textielgroothandel haar deuren. Jean Delhaye, oud-medewerker van Horta, trachtte het gebouw van de sloop te redden en zorgde er mede voor dat het op 16 oktober 1975 door de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen erkend werd als beschermd patrimonium. Het pand bleef echter verder verkommeren en was een uitgelezen prooi voor vandalisme.

[bewerk] Restauratie en nieuwe functie

In 1980 bezocht architect Jean Breydel het gebouw en werd besloten het volledig te restaureren. Er waren toen al een tijdje plannen een museum op te richten ter ere van de wereldvermaarde Belgische strip en het pand leek daarvoor uitermate geschikt. Striptekenaars Bob De Moor en Alain Baran waren na een bezoekje meteen gewonnen voor het plan. Ook Hergé, de man die verantwoordelijk was voor het ontstaan van de Belgische stripindustrie gaf zijn goedkeuring. In 1983 kwam ook de financiële ondersteuning rond toen minister van Openbare Werken Louis Olivier besliste dat het bouwwerk aangekocht zou worden door de Regie der Gebouwen. Horta's laatste nog bestaande warenhuis was hiermee definitief staatseigendom. In 1986 werd dan bij koninklijk besluit overgegaan tot de restauratie.

Hoofdverantwoordelijke Pierre van Assche zorgde ervoor dat het gebouw zo uitgewerkt werd dat de oorspronkelijke architectuur gevrijwaard werd in harmonie met meer hedendaagse elementen. De mozaïek werd via speciaal uit Italië overgevlogen mozaïekwerkers heraangelegd omdat er in België geen mensen meer waren die deze stiel beoefenden.

Op 6 oktober 1989 werd het Belgisch stripmuseum plechtig geopend in bijzijn van koning Boudewijn en koningin Fabiola.

[bewerk] Het Belgisch stripmuseum

Het Belgisch stripmuseum beschikt over een restaurant, een ruimte gewijd aan Victor Horta, een bibliotheek met leeszaal en studieruimte, een tentoonstelling over hoe strips gemaakt worden, een auditorium, een zaal waarin originele striptekeningen tentoongesteld staan en een ruimte gericht aan de tekenfilm met originele animatievoorwerpen uit o.m. de inmiddels wat vergeten Belgische tekenfilms.

Op de eerste verdieping vindt men dan het Uitstalraam van de Verbeelding terug waar de pioniers uit de Belgische strip allen een chronologisch opgebouwde en speels ingerichte tentoonstellingsruimte hebben gekregen. De striptekenaars die er tentoongesteld begonnen allen hun carrière tijdens de periode (1929-1960). Ook de legendarische stripbladen Kuifje en Robbedoes krijgen uitgebreid aandacht.

[bewerk] Lijst van de tentoongestelde striptekenaars

Hergé ( Kuifje, Quick en Flupke en Jo, Suus en Jokko)
Jijé (Robbedoes en Jerry Spring)
Edgar P. Jacobs (Blake en Mortimer)
Willy Vandersteen (Suske en Wiske)
Marc Sleen, (Nero)
Maurice Tillieux (Guus Slim)
Bob De Moor, (Meneer Mus, Cori, de scheepsjongen)
André Franquin (Robbedoes (vanaf 1943 tot 1967), Guust Flater en Marsupilami)
Jacques Martin (Alex)
Morris (Lucky Luke)
Paul Cuvelier (Corentin en Epoxy)
Victor Hubinon (Buck Danny)
Tibet (Chick Bill)
Raymond Macherot (Chlorophyl en Snoesje)
Jean Roba (Bollie en Billie)
Peyo (De Smurfen en Johan en Pirrewiet)

[bewerk] Trivia

In de stripreeks Nero (strip) door Marc Sleen begint Nero in het album "De Verloren Zee" (1988) te hallucineren tijdens een diepzee-expeditie. Hij hallucineert in strook (51-53) dat hij op de zeebodem een huis binnenwandelt dat hij terecht enkele strookjes later herkent als "het stripmuseum". Als hij later weer bijgekomen is en Adhemar vertelt over wat hij heeft meegemaakt antwoordt deze "dat het stripmuseum pas in 1995 zal opengaan." Toen het verhaal in de krant liep was het museum nog niet officieel geopend, maar men wist al wel dat het gebouw in de Zandstraat ervoor gebruikt zou worden.

[bewerk] Zie ook

Ook Nederland beschikt sinds 2004 over een stripmuseum: in dat jaar opende burgemeester Jacques Wallage van Groningen in zijn stad het Nederlands Stripmuseum
Sinds 1980 is er in Wilrijk bij Antwerpen 't Vlaams Stripcentrum actief. Het is ondertussen de grootste stripbibliotheek van Vlaanderen met een indrukwekkende collectie van striptijdschriften, naslagwerken en antiquariaat.