Belisama

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
RIG G-172 inscriptie: СΕΓΟΜΑΡΟС/ ΟΥΙΛΛΟΝΕΟС/ ΤΟΟΥΤΙΟΥС/ ΝΑΜΑΥСΑΤΙС/ ΕΙѠΡΟΥ ΒΗΛΗ/СΑΜΙ СΟСΙΝ/ ΝΕΜΗΤΟΝ.

Belisama of Bηλησαμα (Bēlēsama), dus ook Belesama, was een godin in de Keltische mythologie, die in Gallië en Britannia werd vereerd. Zij werd in verband gebracht met meren en rivieren, vaartuigen, vuur, en licht. Belisama werd volgens de Interpretatio Romana met Minerva gelijkgesteld maar ze werd ook met Brigid vergeleken.

Van Belisama werd gezegd dat zij de echtgenote was van Belenus[1] met wie ze bepaalde attributen deelde. Haar naam werd geïnterpreteerd als "zomerse helderheid".

Een Gallische inscriptie die in Vaison-la-Romaine in de Provence is teruggevonden toont aan dat een nemeton aan haar werd toegewezen:[2]

Segomaros Ouilloneos tooutious Namausatis eiōrou Bēlēsami sosin nemēton
"Segomarus Uilloneos, burger [toutius] van Namausus, wijdde dit heiligdom [nemeton] aan Belesama"[3]

Een Latijnse inscriptie uit Saint-Lizier, Aquitania (in de Oudheid, Consoranni) associeert haar met Minerva:

Minervae / Belisamae / sacrum / Q(uintus) Valerius / Montan[us] / [e]x v[oto?][4]

De Ribblerivier in Engeland was onder de naam Belisama gekend in Romeinse tijden.[5] Ptolemeus meldt een Belisama estuarium met coördinaten die corresponderen met de monding van de Ribble.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Belisama: a Gaulish and Brythonic goddess (Summer Bright)
  2. Michel Lejeune. Receuil des Inscriptions Gauloises (RIG) 1: Inscriptions Gallo-Grèques. G-153.
  3. Xavier Delamarre (2003). Dictionnaire de la langue gauloise. Éditions Errance, p.299.
  4. Corpus Inscriptionum Latinarum CIL|13|00008(CIL) 13: Tres Galliae et Germanae. 0008
  5. Ronald Hutton (1991). The Pagan Religions of the Ancient British Isles. Oxford: Blackwell. p.218