Ben-Hur
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
||||
 |
||||
| Auteur | Lew Wallace | |||
| Land | Verenigde Staten | |||
| Taal | Engels | |||
| Genre | Historische roman | |||
| Uitgever | Harper & Brothers | |||
| Uitgegeven | 12 november 1980 | |||
| Medium | Print (Hardback & Paperback) | |||
|
||||
Ben-Hur, a Tale of the Christ is een roman van de Amerikaanse schrijver Lewis Wallace. Het boek werd uitgegeven op 12 november 1880. Ben-Hur is een historische roman die zich afspeelt ten tijde van Jezus.
De roman werd een ongekend succes en overtrof in de Verenigde Staten het verkooprecord van De Negerhut van Oom Tom van Harriet Beecher Stowe (1852). Dit duurde tot de publicatie in 1936 van Gejaagd door de wind van Margaret Mitchell.
Het boek werd al snel bewerkt voor toneel en film. Verfilmingen werden gemaakt in 1907, 1925, 1959 en 2003. Vooral de verfilming van 1959, met Charlton Heston in de hoofdrol is bekend vanwege de grootse opzet.
[bewerken] Verhaal
Judah Ben-Hur is de zoon van een rijke familie in Jeruzalem. Hoewel hij Jood is, heeft hij heeft geen bijzondere bezwaren tegen het feit dat Palestina door de Romeinen bezet is, hij is zelfs dik bevriend met de Romeinse tribuun Messala. Als Messala echter de hulp van Ben-Hur nodig heeft om tegenstanders te onderdrukken, komt er een einde aan de vriendschap. Enige tijd later beschuldigt de ambitieuze Messala Ben-Hur er zelfs van een aanslag te willen plegen op de Romeinse gouverneur Gratus. Daarop wordt Ben-Hur veroordeeld tot de galeien, terwijl zijn moeder en zuster in de gevangenis belanden.
Ben-Hur wordt gevankelijk via Nazareth naar de havenstad Tyrus gevoerd. In Nazareth merkt hij dat niet iedereen hem vijandig gezind is: in de buurt van een timmerwerkplaats geeft een jongeman hem te drinken.
Tijdens zijn gevangenschap als galeislaaf trekt Ben-Hur de aandacht van de consul Quintus Arrius, die de vader van Ben-Hur nog gekend heeft. Tijdens een zeeslag slaagt hij erin het leven van Arrius te redden. Arrius adopteert hem daarna als zijn zoon.
Jaren later keert Ben-Hur naar Judea terug als vrij man en Romeins officier. Hij daagt Messala uit voor de wagenrennen in Caesarea. Messala heeft 120 talenten ingezet, zijn hele vermogen. Zijn moeder en zus hebben in de gevangenis lepra opgelopen en worden uit angst voor verspreiding van de ziekte uit de gevangenis gezet. Zij weten ternauwernood te overleven. Ben-Hur wint de wedstrijd en Messala, die er alles aan heeft gedaan om de race te winnen, raakt hierdoor in grote problemen. Hij is ernstig gewond geraakt en zijn vrouw Isas doodt hem als zij zijn slechte karakter ontdekt. (In de verfilming van 1959 lijkt het erop of Messala de race niet overleeft.) Ben-Hur redt zijn moeder en zus en zij keren terug naar Jeruzalem. Juist op die dag wordt er een misdadiger door kruisiging ter dood gebracht. Ben-Hur herkent hem: het is de vriendelijke timmerman uit Nazareth. De vreemdeling die hem ooit redde toen hij slaaf was, sterft aan het kruis, maar met zijn dood geneest hij de melaatsen. Ben-Hur en zijn familieleden bekeren zich tot het nieuwe geloof.
[bewerken] Historische onjuistheden
Het verhaal van Wallace is geheel verzonnen en bevat nogal wat historische onjuistheden.
De roman (en de daarop gebaseerde films) hebben het beeld verspreid van Romeinse oorlogsschepen die door geketende slaven worden geroeid. In werkelijkheid waren die roeiers geen slaven, maar beroepsmatrozen, die zeer behendig en gedisciplineerd moesten zijn. Geketende galeiboeven verschenen pas in de late middeleeuwen.
Het schip van Arrius had een naam: Astraea. Schepen hadden in die tijd echter nog geen naam.
Romeinse burgers konden niet aan wagenrennen deelnemen (Ben-Hur was door adoptie een Romeins burger, net als Messala).
Alhoewel Circus Maximus al wel bestond, was er nog geen sprake van een groots opgezet stadion zoals in de film te zien is.
