Bende van Vier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bende van Vier
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 四人幫
Vereenvoudigd 四人帮
Hanyu pinyin Sìrén bāng
Jyutping (Standaardkantonees) sei3 jan4 bong1
Zhuyin ㄙˋ ㄖㄣˊ ㄅㄤ

Bende van Vier is de benaming voor de zogenaamde Culturele Revolutie-groep in de Volksrepubliek China, een door partijleider Mao Zedong vanaf 1965 geprotegeerde groep van radicale nieuwkomers in de Communistische Partij. (Deze groep werd ook wel de Kleine Groep voor de Culturele Revolutie of de Kerngroep voor de Grote Proletarische Culturele Revolutie genoemd).

De groep verzette zich fel tegen de meer pragmatische koers die de partij na Mao's dood (1976) ging volgen. De vier leden werden uit de partij gestoten, gearresteerd en in processen (1980-1981) ter dood (Mao's weduwe Jiang Qing en Zhang Chunqiao; hun vonnissen werden na twee jaar opgeschort), respectievelijk tot langdurige gevangenisstraffen veroordeeld (Wang Hongwen en Yao Wenyuan). Algemeen wordt aangenomen dat de nieuwe Chinese leiders nèt op tijd hadden ingegrepen, want er werden aanwijzingen gevonden dat de Bende van Vier op korte termijn een staatsgreep had gepland met de hulp van de Volksmilitie van Shanghai. Die werd geleid door Wang Dongxing, die nadien toch nog zou opklimmen in het partijapparaat.

Zie ook[bewerken]