Berend Hendriks
Berend Hendriks (Apeldoorn, 9 juli 1918 - Arnhem, 6 augustus 1997) was een Nederlandse beeldend kunstenaar.[1]
Inhoud |
[bewerken] Leven en werk
Hendriks, zoon van een Apeldoornse boomkweker, was aanvakelijk voorbestemd om net als zijn vader boomkweker te worden. Hij volgde de tuinbouwschool in Boskoop, maar koos uiteindelijk voor een loopbaan in de beeldende kunst.[2] Na zijn opleiding aan de Rijksakademie van beeldende kunsten ontwikkelde hij zich tot een veelzijdig kunstenaar: schilder, glasschilder,wandschilder, monumentaal kunstenaar, omgevingskunstenaar, beeldhouwer, keramist en vervaardiger van mozaïek.[1] In de jaren vijftig werkte René Karrer als assistent bij Hendriks.
Hendriks exposeerde onder meer in het Stedelijk Museum van Amsterdam, het Gemeentelijk Van Reekum Museum te Apeldoorn en de Hogeschool voor de Kunsten te Arnhem. Aan deze hogeschool was Hendriks als docent verbonden en stimuleerde hij de ontwikkeling van omgevingskunst. Werk van Hendriks is opgenomen in de permanente collectie van Apeldoorns Museum en van Museum De Paviljoens in Almere.
[bewerken] Werk in de openbare ruimte
Werk van Hendriks in de openbare ruimte is onder meer te vinden in Amersfoort, Gouda en Hengelo. Zijn schilderijen worden gekenmerkt door geometrische vormen, waarbij hij gebruik maakt van wiskundige reeksen, zowel wat betreft inhoud als kleur.[2]
[bewerken] Zie ook
Bronnen, noten en/of referenties:
- Berend Hendriks: de Mudejar-series (1992) uitg. PlaatsMaken, Arnhem
- Marguerite versus het Faust-Mephisto complex: een keuze uit een nog niet afgesloten serie van ongeveer vierhonderd tekeningen (1990) uitg. Rosbeek, Nuth, ISBN 90-73367-01-8
- Berend Hendriks (1990) uitg. Hogeschool voor de Kunsten, Arnhem
- Berend Hendriks: composities 1985-1986
 |
Zie de categorie Berend Hendriks van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
