Bergeend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bergeend
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Tadorna tadorna (aka).jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Anseriformes (Eendvogels)
Familie: Anatidae (Eendachtigen)
Geslacht: Tadorna
Soort
Tadorna tadorna
(Linnaeus, 1758)
Voorkomen als: jaarvogel (groen), zomergast (geel) en wintergast (blauw)
Voorkomen als: jaarvogel (groen), zomergast (geel) en wintergast (blauw)
Afbeeldingen Bergeend op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Bergeend op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De bergeend (Tadorna tadorna) is een halfgans, een eendachtige watervogel die qua formaat tussen een gans en een eend in zit. De naam "bergeend" heeft niets met "bergen" in de zin van "hoge heuvels" te maken, maar met de voortplanting.

Kenmerken[bewerken]

De bergeend heeft een rode knobbel op zijn snavel (alleen bij mannetjes). De kop en de hals zijn zwart en zijn veren zijn wit met hier en daar een paar zwarte strepen. Verder heeft de bergeend een bruine band om zijn hals. De poten zijn vleeskleurig en de snavel rood. De bergeend is 55 tot 65 centimeter lang en 1 tot 1,5 kilogram zwaar. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 115 centimeter, die van het vrouwtje 70 centimeter.

Voedsel[bewerken]

De bergeend eet vaak wadslakjes, schaaldiertjes, insecten, visjes en wormen.

Voortplanting[bewerken]

In een leegstaand konijnenhol wordt een nest van dons gemaakt. Daarin worden 8 tot 12 eieren gelegd. Het vrouwtje broedt deze 28 dagen uit terwijl het mannetje op wacht staat. De kuikens kunnen binnen 8 weken vliegen. De soort kan relatief veel jongen grootbrengen of "bergen", vandaar hun naam. Een andere verklaring voor hun naam is dat de eend haar eieren verbergt[2]. De bergeend legt haar eieren bijvoorbeeld in konijnen- en andere grondholen.

Verspreiding[bewerken]

De bergeend is een kleurrijke verschijning aan de kusten van westelijk Europa en sommige kusten van de Middellandse Zee (bijvoorbeeld Sardinië). Ook langs de Vlaamse kust is hij te vinden, onder andere in Het Zwin en in de achterhaven van Zeebrugge; maar evenzeer in het binnenland; zoals Burchtse Weel, Blokkersdijk en de Scheldeboorden . In Nederland is hij in Zeeland vaak te zien, maar ook langs het IJsselmeer en op de Waddeneilanden. Hij broedt er, maar is ook doortrekker en wintergast.De bergeenden leven in de duinen. Maar je ziet ze ook vaak in de zee.

De Noordwest-Europese populatie van de bergeend omvat ongeveer 100.000 vogels. Ze verzamelen zich voor het grootste deel in de Duitse Bocht (Grosser Knechtsand) om de slagpennen te ruien. Vanaf begin juli nemen de aantallen daar snel toe; tussen 20 juli en 20 augustus is het maximum aantal dieren op de ruiplaats aanwezig. Dan ziet men op de pleisterplaatsen in het nederlandse wadden- en Deltagebied maar heel weinig bergeeenden.[3]

Afbeeldingen[bewerken]

Video's[bewerken]

Zie ook[bewerken]


Voetnoten

  1. (en) Bergeend op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Verschueren Groot Geïllustreerd Woordenboek, Standaard Uitgeverij, Antwerpen, 1991 ISBN 90-02-19015-8
  3. Zwarts 1974, p. 42

Literatuur

  • (nl) Zwarts, Leo (1974) - Vogels van het brakke getijgebied : ecologische onderzoekingen op de Ventjagersplaten. Amsterdam : Bondsuitgeverij van de Jeugdbonden voor Natuurstudie (NJN, CJN en KJN).

Externe links