Bergtapir

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bergtapir
IUCN-status: Bedreigd[1] (2008)
Mountain Tapir2.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Perissodactyla (Onevenhoevigen)
Familie: Tapiridae (Tapirs)
Geslacht: Tapirus
Soort
Tapirus pinchaque
(Roulin, 1829)
Leefgebied
Leefgebied
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De bergtapir (Tapirus pinchaque) is de kleinste tapirsoort en de enige die niet in het regenwoud voorkomt.

Kenmerken[bewerken]

Ze worden ongeveer 1,8 meter lang met een staart van 5-10 cm lang, worden ongeveer 75-80 cm hoog en wegen ongeveer 250 kg. De kleur van de haren is roodbruin tot zwart. Lippen en oren zijn doorgaans van witte franjeharen voorzien. Omdat ze op grote hoogten leven hebben ze ook een dikkere vacht dan de andere tapirsoorten.

Leefwijze[bewerken]

Deze dieren zoeken in het schemerdonker naar voedsel, dat bestaat uit bladen van lage boompjes en struiken. Overdag verschuilen ze zich in het kreupelhout. Zaden passeren ongeschonden hun darmkanaal en worden via hun uitwerpselen over de bosbodem verspreid, waardoor ze hun bijdrage leveren aan de verjonging van het bos.

Verspreiding[bewerken]

Deze soort komt voor op de grote hoogten van de Andes. Van de Andes komt hij vooral in de noordelijke gebieden zoals in Venezuela, Peru, Ecuador en Colombia in tropische en subtropische wouden en hooggelegen graslanden, op hoogten van meer dan 4500 meter.

Bronnen, noten en/of referenties
  • De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.