Bernard van Dieren
| Bernard van Dieren | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Land |  Nederland |
|||
|
||||
Bernard Hélène Joseph van Dieren (Rotterdam, 27 december 1887 - Londen, 24 april 1936) was een Nederlands componist, criticus en schrijver.
Inhoud |
[bewerken] Leven en werk
Van Dieren werd geboren als laatste van vijf kinderen in het gezin van wijnhandelaar Bernard Joseph van Dieren en zijn tweede echtgenote, Julie Françoise Adelle Labbé. Exacte details over zijn opleiding zijn niet bekend maar het schijnt dat hij was opgeleid als wetenschapper en als assistent research in een laboratorium werkte. Begaafd met grote intelligentie en een uitzonderlijk geheugen was hij zeer goed op de hoogte met literatuur, en een kundig violist. Zijn carrière als componist begon toen hij in de twintig was. Zijn composities werden met name beïnvloed door Frederick Delius.
[bewerken] Londen
In 1909 verhuisde hij met zijn aanstaande echtgenote Frida Kindler (1879-1964) naar Londen. Ze was een begenadigd concertpianiste. Ze trouwden op 1 januari 1910. Tegen die tijd was Bernard serieus begonnen met zijn studie muziek. Zijn eerste zoon, Hans Jean Jules Maximilian Navarre Benvenuto Bernard van Dieren (1910-74) werd in datzelfde jaar geboren. Tijdens zijn reizen in Europa ontmoette hij componisten zoals Busoni en Schönberg. Hij schreef voor diverse Europese kranten en tijdschriften als correspondent muziek. Gedurende de Eerste Wereldoorlog was hij korte tijd werkzaam voor de geheime dienst in Nederland als ontcijferingsdeskundige.
Het grootste gedeelte van zijn leven leed hij aan een slechte gezondheid en werd diverse malen geopereerd voor aan zijn nieren gerelateerde klachten. Als gevolg van de regelmatig terugkerende pijn werd hij behandeld met morfine met als gevolg dat hij daaraan verslaafd raakte. Zijn echtgenote, een leerlinge van Busoni, onderhield het gezin met het geven van recitals. Verder kregen zij financiële ondersteuning van een groep van bewonderaars en vrienden waaronder Jacob Epstein, Osbert Sitwell, Sacheverell Sitwell, Augustus John, Philip Heseltine en Cecil Gray. De laatsten waren in het bijzonder aangetrokken tot zijn charismatische en krachtige persoonlijkheid en gaven onophoudelijk steun aan zijn zaak door uitvoeringen en publicatie van zijn werk te organiseren.
In 1925 werkte van Dieren voor Philips, maar zijn ziekte maakte dat hij het daaropvolgende jaar ontslag moest nemen. In 1927 werden enkele van zijn werken gepubliceerd, en werd zijn strijkkwartet op het Frankfurt Festival uitgevoerd. In 1930 maakte hij zijn opera The Tailor (hij begon er in 1916 aan op verzoek van Heseltine en Gray) af. Ook schreef hij een boek over Epstein (1920) en publiceerde een verzameling controversiële essays getiteld Down Among the Dead Men (1935). Uiteindelijk werden twee van zijn belangrijkste werken, Diaphony in 1934 en de Chinese Symfonie in 1935 uitgezonden door de BBC. Hij stierf op 24 april 1936, en is begraven bij St Laurence’s Church, West Wycombe.
Van Dieren was beïnvloed door de atonale componisten uit het begin van de 20e eeuw. Zijn composities worden gekarakteriseerd door extreem complexe contrapuntuele elementen. Veel van zijn werken moeten nog herontdekt worden.
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Externe links
- Biografie
- Bernard van Partituren van Bernard van Dierens muziek op International Music Score Library Project (link -tijdelijk?- niet beschikbaar)
