Bernardo O'Higgins
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Bernardo O'Higgins (Chillán (Chili), 20 augustus 1778 - Lima (Peru), 24 oktober 1842) was een Chileens militair die gezien wordt als de vader des vaderlands van Chili (el Padre de la Patria de Chile). Verder was hij een van de fundamentele militairen in de onafhankelijkheidsstrijd van Chili en Latijns-Amerika. Daarnaast was hij de 3de Opperste Bevelhebber (16 februari 1817 - 28 januari 1823)(wat nu hetzelfde is als de president van Chili) van Chili en de eerste die de titel in Chili als onafhankelijk land (1818) kon dragen.
Andere titels die hij draagt zijn:
- Kapitein-Generaal van het Chileens leger
- Groot Maarschalk van Peru
[bewerk] Vroege Jaren
Bernardo O'Higgins werd geboren in Chillán, Chili als zoon van Ambrosio O'Higgins, Markies van Osorno, een Spaanse officier geboren in het Ierse County Sligo die gouverneur in Chili werd en later onderkoning van Peru. Zijn moeder, Isabel Riquelme, was een lokale prominente dame. Zijn jeugd spendeerde hij vooral bij zijn moeders familie in het zuiden van Chili. Met zijn vader had hij een afstandelijke relatie. Hij steunde hem financieel en bemoeide met zijn educatie, maar ze hebben elkaar nooit ontmoet, omdat Spaanse officieren niet mochten trouwen met lokalen.
Toen zijn vader gouveneur werd van Peru, werd de jonge Bernardo naar Londen gestuurd om zijn educatie te vervolgen. Daar werd hij bekend met de Amerikaanse onafhankelijkheidsideeën. Hij ontmoette daar de Venezuelaanse revultionair Francisco de Miranda en werd lid van de Logia Lautaro, een loge die bezig was met libareseren van Latijns-Amerika.
[bewerk] Rol in de Chileens Onafhankelijkheid en Overheid
In 1810 voegde O'Higgins zich bij de strijd voor de onafhankelijkheid van Chili om het land af te scheiden van het Spaanse koninkrijk. De rebellen onder zijn leiding werdern door de Spanjaarden verslagen in 1814 waardoor zij gedwongen werden zich terug te trekken in de Andes. Met behulp van de Argentijnse generaal José de San Martín leiden hij het offensief in 1817, zodat hij op 12 februari van dat jaar met zijn cavalerie de Slag om Chacabuco won, nabij Santiago. Hij werd de eerste leider van het onafhankelijke Chili en het jaar daarop de eerste leider van de Republiek Chili.
Tijdens zijn zesjarige regeerperiode richtte hij de Militaire Academie op en keurde hij de (huidige) Chileense vlag goed. Echter, zijn radicalere en liberale hervorming, zoals de invoering van de democratie en de afschaffing van adelijke titels, kregen veel weerstand van de conservatieve grootgrondbezitters. Verder stichtte hij de steden La Unión en Vicuña. Op 28 januari 1823 werd hij afgezet door een conservatieve coup.
Tijdens zijn latere ballingschap in Peru, was hij een voorstander van de Chileense expansie naar het zuiden, dat leidde tot de stichting van de stad Punta Arenas in 1845. Verder hielp hij bij de onafhankelijkheid van Peru.
[bewerk] Dood en nalatenschap
Na zijn ballingschap, leefde O'Higgins tot aan zijn dood in Peru, waar hij stief in 1842, in Lima.
Na zijn dood werden zijn overblijfselen naar Chili gebracht, wat gebeurde in 1862. In 1979 werden deze overblijfselen in het Altar de la Patria'smausoleum voor het Palacio de La Moneda, het presidentiële paleis van Chili, geplaatst, met een onderbreking in 2004 toen dit mausoleum werd gerestaureerd. De stad Villa O'Higgins is vernoemd naar O'Higgins.
