Bernhard Rensch
| Bernhard Rensch | ||
| Afbeelding gewenst | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 21 januari 1900 | |
| Geboorteplaats | Thale | |
| Sterfdatum | 4 april 1990 | |
| Sterfplaats | Münster | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied | Ornithologie | |
| Bekend van | Moderne synthese | |
Bernhard Rensch (Thale, 21 januari 1900 - Münster, 4 april 1990) was Duits bioloog en ornitholoog, die vooral bekend is geworden als een van de architecten van de moderne synthese. Verder deed hij onderzoek naar het gedrag van dieren (ethologie). Hij deed onder andere veldwerk in Indonesië en India.
[bewerken] Biografie
Rensch werd geboren in Thale. Hij diende van 1917 tot 1920 in het Duitse leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na de oorlog rondde hij zijn educatie af. In 1922 ontving hij zijn Ph.D. van de Martin-Luther Universiteit.
In 1925 ging hij als assistent aan de slag bij het zoölogisch museum van de Universiteit van Berlijn. In 1927 nam hij deel aan een expeditie naar de Soenda-eilanden. Hij bestuurde de geografische distributie van ondersoorten van de lokale dieren, en bekeek hoe hun omgeving van invloed was op de manier hoe ze zich hadden ontwikkeld. In 1929 publiceerde hij zijn boek Das Prinzip geographischer Rassenkreise und das Problem der Artbildung, waarin hij het verband tussen geografie en evolutie uitlegde. Rensch’ werk op dit gebied was van invloed op het werk van Ernst Mayr, die van 1927 tot 1930 bij het Berlijns museum werkte.
In 1937 moest Rensch Berlijn ontvluchten omdat hij niet lid wilde worden van de nazi-partij. Hij nam een baan als zoölogische tuinman in Münster. In 1940 werd hij weer opgeroepen voor militaire dienst, maar mocht in 1942 om medische redenen afzwaaien.
In 1947 publiceerde hij het boek Neuere Probleme der Abstammungslehre, buiten Duitsland uitgegeven als Evolution above the species level.[1] Dit boek omschreef hoe de processen die evolutie in gang zetten niet alleen verantwoordelijk waren voor het ontstaan van verschillende ondersoorten van 1 diersoort, maar ook hoe de verschillen tussen de hogere taxa konden worden verklaard. Datzelfde jaar werd hij voorzitter van het departement voor zoölogie van de Universiteit van Münster. In 1953 nam hij deel aan een expeditie naar India. In 1979 publiceerde hij zijn autobiografie. Hij bleef tot zijn dood in 1990 actief in de wetenschap.[2][3][4]
[bewerken] Onderscheidingen
In 1958 kreeg Renscher de Darwin-Wallace Medal in 1958.
[bewerken] Externe links
Bronnen, noten en/of referenties
|
