Bertrada van Laon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bertrada
720-783
Eugène Oudiné: Berthe au Grand Pied, 1848. Jardin du Luxembourg, Parijs, in de reeks beeldhouwwerken Reines de France et Femmes illustres.
Eugène Oudiné: Berthe au Grand Pied, 1848. Jardin du Luxembourg, Parijs, in de reeks beeldhouwwerken Reines de France et Femmes illustres.
Koningin-gemalin van Frankrijk
Periode 751-768
Opvolger Himiltrude
Vader Caribert van Laon

Bertrada van Laon, ook wel bekend als Bertha met de Grote Voet (mei 72012 juli 783) was een Frankische koningin. Ze kreeg haar bijnaam omdat ze een klompvoet had. Bertrada was een dochter van Charibert van Laon.

Pepijn de Korte[bewerken]

In 740 trouwde ze met Pepijn de Korte, als zijn tweede vrouw. Door te nauwe verwantschap waren er jaren nodig voordat de kerk het huwelijk erkende. In 762 wilde Pepijn haar verstoten, maar dat mislukte door verzet van de paus. Bertrada was een belangrijke adviseur van haar man en volgde hem op zijn veldtochten. Na zijn dood woonde Bertrada aanvankelijk bij haar zoon Karel.

Arrangementen[bewerken]

Ze probeerde de vrede tussen haar zoons Karel en Carloman te bewaren. Zo arrangeerde ze in 770 het eerste huwelijk van Karel als onderdeel van een politiek evenwicht dat ze trachtte te scheppen tussen de broers, de Longobarden, Beieren en de paus. In dat kader werd ook haar dochter verloofd met een Longobardische prins, maar dat huwelijk ging niet door. Uiteindelijk vestigde Bertrada zich in Aken, waar ze zich in het klooster van Choisy-au-Bac terugtrok.

Kinderen[bewerken]

Pepijn en Bertrada hadden de volgende kinderen:

  • Karel
  • Carloman
  • Gisela, (757 - Chelles, 30 juli 810). Zij verloofde zich in 765 met de latere keizer Leo IV van Byzantium maar de verloving werd verbroken. In 788 werd ze abdis van de Abdij van Chelles.
  • Pepijn (759-761)
  • Chrotais, jong overleden, begraven in de abdij van Sint-Arnulf in Metz.
  • Adelais, jong overleden, begraven in de abdij van Sint-Arnulf in Metz.
  • mogelijk nog twee onbekende dochters, waarvan er een door Maximinus van Trier zou zijn genezen van een ernstige ziekte.

Legende[bewerken]

Een legende verhaalt, volledig zonder historische grond, dat Bertrada een dochter zou zijn van Floris en Blancefloer:

Floris, de zoon van een islamitische koning in Spanje en Blancefloer, de dochter van een buitgemaakte christelijke gravin, groeiden samen op, en waren al voor hun vijfde smoorverliefd. Floris' vader was daar niet blij mee, en wilde Blancefloer vermoorden. De koningin was daar tegen en bedacht een ander plan. Floris moest naar een andere school, ver weg, om daar tussen andere meisjes geplaatst te worden. Hem werd beloofd dat Blancefloer later zou volgen. Blancefloer werd als slavin aan een emir uit Babylon verkocht. De koning en koningin richtten een praalgraf voor haar op, en vertelden Floris dat Blancefloer was gestorven. Toen Floris dat hoorde besloot hij zelfmoord te plegen. Zijn moeder vertelde hem de waarheid, en Floris ging Blancefloer zoeken. Toen hij haar tenslotte vond vertrokken ze (na enige moeilijkheden) weer naar Spanje. Ze trouwden, en kregen een dochter: Bertrada.