Berycopsis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Berycopsis
Fossiel voorkomen: Laat-Krijt
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Osteichthyes
Onderklasse: Teleostei
Superorde: Polymyxiomorpha
Orde: Polymixiiformes
Geslacht
Berycopsis
Agassiz, 1850
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen

Berycopsis is een uitgestorven geslacht van straalvinnige vissen. Het geslacht leefde in het Laat-Krijt.

Deze vis was een van de eerste stekelvinnigen of Acanthopterygii. Deze groep beenvissen, die een evolutie van ongeveer 70 miljoen jaar doormaakten, zijn de meest succesvolle en vormenrijkste groep, die de barracuda's en zwaardvissen, maar ook koraalvissen, baarzen, platvissen en zeepaardjes omvat.

Kenmerken[bewerken]

Het lichaam van deze 35 cm lange vis was bezet met dunne, ronde schubben, die ruw aanvoelden dankzij de zich daarop bevindende, kleine kamvormige tanden. De eerste vinstraal van de rug- en aarsvin was uitgegroeid tot een grote stekel, die tot doel had om belagers op afstand te houden. De borstvinnen, die zich hoog op de flanken bevonden, garandeerden de manoevreerbaarheid van de vis. De buikvinnen stonden ver naar de voorzijde geplaatst en zorgden voor tegenwicht aan de borstvinnen.

Het drijfvermogen werd op peil gehouden door gasuitstotende en gasopnemende klieren. Dit was nodig, omdat de zwemblaas geen verbinding meer had met de keel, waardoor de gashuishouding moest worden aangepast.

Vondsten[bewerken]

Vondsten zijn gedaan in Engeland.

Bronnen, noten en/of referenties
  • D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X