Berylliumbromide

	Berylliumbromide
	Structuurformule en molecuulmodel
	Structuurformule van berylliumbromide (polymeer)
	Algemeen
Molecuulformule; (uitleg)	BeBr2
IUPAC-naam	berylliumbromide
Andere namen	berylliumdibromide
Molmassa	168,820182 g/mol
SMILES	[Be+2].[Br-].[Br-]
InChI	1S/Be.2BrH/h;2*1H/q+2;;/p-2
CAS-nummer	7787-46-4
EG-nummer	232-115-9
PubChem	82230
Beschrijving	Wit poeder
	Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
H-zinnen	H301 - H315 - H317 - H319 - H330 - H335 - H350 - H372 - H411
EUH-zinnen	geen
P-zinnen	P201 - P260 - P273 - P280 - P284 - P301+P310
Hygroscopisch?	ja
	Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand	vast
Kleur	wit
Dichtheid	(bij 20°C) 3,465 g/cm³
Smeltpunt	508 °C
Kookpunt	520 °C
Goed oplosbaar in	water, ethanol
	Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur	orthorhombisch
	Thermodynamische eigenschappen
ΔfHos	-2,094 kJ/mol
Sos	9,5395 J/mol·K
Cop,m	0,4111 J/mol·K
	Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar)
Portaal	Scheikunde

Berylliumbromide (BeBr₂) is een extreem giftige anorganische verbinding van beryllium en broom. De stof komt voor als een wit reukloos hygroscopisch poeder.

Synthese [bewerken]

Berylliumbromide kan bereid worden uit een carbothermische reductie van berylliumoxide met dibroom bij 1100-1200°C:^[1]

$\mathrm{BeO\ +\ Br_2\ +\ C \longrightarrow\ BeBr_2\ +\ CO\uparrow}$

Het kan ook rechtstreeks bereid worden uit de samenstellende elementen (bij 1100°C):^[1]

$\mathrm{Be\ +\ Br_2 \longrightarrow\ BeBr_2}$

Een alternatieve methode is de reactie van berylliumoxide met waterstofbromide:

$\mathrm{BeO\ +\ 2\ HBr \longrightarrow\ BeBr_2\ +\ H_2O}$

Berylliumbromide werd voor het eerst bereid in 1828 door de Duitse scheikundige Friedrich Wöhler.

Berylliumbromide neemt een orthorhombische kristalstructuur aan.^[2] Het behoort tot ruimtegroep en de parameters van de eenheidscel bedragen:^[1]

In de gasfase komt het voor als dimeer; in de vaste fase neemt het een polymere structuur aan.^[1]

Bronnen, noten en/of referenties

↑ ^a ^b ^c ^d (en) K.A. Walsh (2009) - Beryllium chemistry and Processing, ASM International, pp. 120-121
↑ (en) D.L. Perry & S.L. Phillips (1995) - Handbook of Inorganic Compounds, CRC Press, pp. 61-62