Berylliumsulfaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Berylliumsulfaat
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van berylliumsulfaat
Structuurformule van berylliumsulfaat
Berylliumsulfaat-kristallen
Berylliumsulfaat-kristallen
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
BeSO4
IUPAC-naam berylliumsulfaat
Molmassa 105,074782 g/mol
SMILES
[Be+2].[O-]S(=O)(=O)[O-]
InChI
1S/Be.H2O4S/c;1-5(2,3)4/h;(H2,1,2,3,4)/q+2;/p-2
CAS-nummer 13510-49-1
EG-nummer 236-842-2
PubChem 26077
Beschrijving Kleurloos kristallijn poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Schadelijk voor de gezondheid Milieugevaarlijk
Gevaar
H-zinnen H301 - H315 - H317 - H319 - H330 - H335 - H350 - H372 - H411
EUH-zinnen geen
P-zinnen P201 - P260 - P273 - P280 - P284 - P301+P310
VN-nummer 1566
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos
Dichtheid (watervrij) 2,50 g/cm³
(tetrahydraat) 1,71 g/cm³
Smeltpunt (ontleedt) 580 °C
Oplosbaarheid in water (bij 30°C) 305 g/L
Goed oplosbaar in water
Onoplosbaar in ethanol
Brekingsindex 1,4374 (589 nm, 20 °C)
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Berylliumsulfaat is een extreem giftige anorganische verbinding van beryllium, met als brutoformule BeSO4. De zuivere stof komt voor als een kleurloos kristallijn poeder, dat zeer goed oplosbaar is in water.

Synthese[bewerken]

Berylliumsulfaat kan bereid worden door reactie van berylliumcarbonaat of berylliumhydroxide met zwavelzuur:

\mathrm{2\ BeCO_3\ +\ H_2SO_4\ \longrightarrow\ BeSO_4\ +\ H_2O\ +\ CO_2 \uparrow}
\mathrm{Be(OH)_2\ +\ H_2SO_4\ \longrightarrow\ BeSO_4\ +\ 2\ H_2O}

Eigenschappen[bewerken]

Van berylliumsulfaat zijn naast het watervrij zout ook meerdere hydraten bekend: het di-, mono- en commercieel verhandelde tetrahydraat. Deze hydraten verliezen door verhitting sequentieel hun kristalwater: het tetrahydraat gaat bij 111,5°C over naar het dihydraat, dat bij 158°C overgaat naar het monohydraat.[1] Daarnaast is ook een hexahydraat bekend, dat reeds bij 76°C overgaat naar het dihydraat. De watervrije stof kan bekomen worden door verhitting tot ongeveer 400°C. Dit zout is stabiel tot temperaturen rond 580°C. Watervrij berylliumsulfaat is - in tegenstelling tot zijn hydraten - zeer moeilijk oplosbaar in water.

Toepassingen[bewerken]

Berylliumsulfaat wordt gebruikt als Lewiszuur en bij de synthese van andere berylliumverbindingen. Daarnaast werd het, in combinatie met radiumsulfaat, gebruikt als neutronenbron bij de ontdekking van kernsplijting.

Berylliumsulfaat wordt ook aangewend in de homeopathie.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (de) M. Levi-Malvano (1906) - Die Hydrate des Berylliumsulfats, Zeitschr. f. anorg. Chem., 48, p. 446